Σαν σήμερα 16 Ιουλίου: Το «Μαρακανάζο» – Η ήττα που βύθισε τη Βραζιλία σε εθνικό πένθος

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Στις 16 Ιουλίου 1950, η Βραζιλία ετοιμαζόταν να γιορτάσει την πρώτη κατάκτηση Παγκοσμίου Κυπέλλου στην ιστορία της. Μπροστά σε τουλάχιστον 173.850 θεατές στο νεόκτιστο Μαρακανά, χρειαζόταν μόνο μία ισοπαλία απέναντι στην Ουρουγουάη. Αντί για τη μεγάλη εθνική γιορτή, όμως, γνώρισε μία από τις πιο οδυνηρές ήττες στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Η Ουρουγουάη επικράτησε με 2-1, κατακτώντας το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλό της και αφήνοντας ένα ολόκληρο στάδιο βυθισμένο στη σιωπή. Η ανατροπή έμεινε γνωστή ως «Μαρακανάζο» – από το όνομα του γηπέδου που είχε κατασκευαστεί για να γίνει το σύμβολο του βραζιλιάνικου θριάμβου.

Το πρώτο Μουντιάλ μετά τον πόλεμο

Η διοργάνωση του 1950 ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα τουρνουά του 1942 και του 1946 δεν είχαν πραγματοποιηθεί, και η επιστροφή της διοργάνωσης παρουσιάστηκε ως σύμβολο μιας νέας αρχής.

Η Βραζιλία είχε επιλεγεί ως οικοδέσποινα και επί τέσσερα χρόνια προετοιμαζόταν για τη μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή. Αγώνες διεξήχθησαν σε έξι πόλεις, αλλά το επίκεντρο ήταν το Ρίο ντε Τζανέιρο, τότε πρωτεύουσα της χώρας, και το επιβλητικό Μαρακανά.

Το στάδιο είχε ανοίξει τις πύλες του μόλις έναν μήνα νωρίτερα και θεωρούνταν το μεγαλύτερο στον κόσμο. Για τους Βραζιλιάνους δεν ήταν απλώς ένα γήπεδο: ήταν το σκηνικό πάνω στο οποίο πίστευαν ότι θα επιβεβαιωνόταν η άνοδος της χώρας στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Η Βραζιλία που έμοιαζε ανίκητη

Η εθνική ομάδα της Βραζιλίας, η οποία αγωνιζόταν τότε με λευκές φανέλες, έφτασε στον καθοριστικό αγώνα ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί.

Στους πρώτους πέντε αγώνες της είχε πετύχει 21 γκολ. Είχε νικήσει το Μεξικό με 4-0, έφερε ισοπαλία 2-2 με την Ελβετία και επικράτησε της Γιουγκοσλαβίας με 2-0, ενώ στον τελικό όμιλο συνέτριψε τη Σουηδία με 7-1 και την Ισπανία με 6-1. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ήταν ο Βραζιλιάνος επιθετικός Αντεμίρ ντε Μενέζες, με οκτώ γκολ.

Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις είχαν ενισχύσει την πεποίθηση ότι η κατάκτηση του τροπαίου ήταν σχεδόν τυπική διαδικασία. Εφημερίδες προανήγγελλαν τη στέψη, πολιτικοί εκφωνούσαν θριαμβευτικούς λόγους και χιλιάδες αναμνηστικά είχαν ήδη τυπωθεί προς τιμήν των μελλοντικών πρωταθλητών.

Η Ουρουγουάη, όμως, δεν ήταν συνηθισμένος αντίπαλος. Είχε κατακτήσει το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1930, και διέθετε έμπειρους παίκτες, με ηγετική φυσιογνωμία τον αρχηγό της, Ομπντούλιο Βαρέλα.

Ένας τελικός που δεν ήταν επίσημα τελικός

Το Μουντιάλ του 1950 δεν ολοκληρώθηκε με νοκ άουτ τελικό, όπως συμβαίνει σήμερα. Οι τέσσερις ομάδες που είχαν προκριθεί από την πρώτη φάση –Βραζιλία, Ουρουγουάη, Ισπανία και Σουηδία– συμμετείχαν σε έναν τελικό όμιλο, όπου έπαιξαν όλες μεταξύ τους.

Πριν από τον τελευταίο αγώνα, η Βραζιλία βρισκόταν στην κορυφή και χρειαζόταν μόνο ισοπαλία για να κατακτήσει το τρόπαιο. Η Ουρουγουάη, αντίθετα, έπρεπε οπωσδήποτε να νικήσει. Έτσι, παρότι δεν επρόκειτο τυπικά για τελικό, η αναμέτρηση είχε όλα τα χαρακτηριστικά αγώνα τίτλου.

Στο Μαρακανά καταγράφηκαν επισήμως 173.850 θεατές, αριθμός που παραμένει ρεκόρ για αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πολλές εκτιμήσεις, ωστόσο, ανεβάζουν τους παρευρισκόμενους σε περισσότερους από 200.000.

Το γκολ που ξεσήκωσε το Μαρακανά

Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε χωρίς γκολ. Στο 47ο λεπτό, όμως, ο Φριασά άνοιξε το σκορ για τη Βραζιλία.

Το Μαρακανά εξερράγη. Οι πανηγυρισμοί, οι φωνές και τα πυροτεχνήματα ξεχύθηκαν στις εξέδρες.

Ο Ομπντούλιο Βαρέλα αντέδρασε διαφορετικά. Πήρε την μπάλα, πλησίασε τον διαιτητή και διαμαρτυρήθηκε για το γκολ, καθυστερώντας την επανέναρξη. Η κίνησή του θεωρήθηκε αργότερα καθοριστική: έδωσε χρόνο στους συμπαίκτες του να ηρεμήσουν και περιόρισε την ορμή που είχε δημιουργήσει η εξέδρα.

«Τώρα είναι η ώρα να νικήσουμε», φέρεται να είπε στους παίκτες του.

Η Ουρουγουάη δεν κατέρρευσε. Αντίθετα, άρχισε να επιτίθεται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Η ανατροπή σε έντεκα λεπτά

Στο 66ο λεπτό, ο Αλσίδες Γκίτζια πέρασε από τη δεξιά πλευρά και έστειλε την μπάλα στον Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο, ο οποίος ισοφάρισε σε 1-1.

Το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να δίνει το τρόπαιο στη Βραζιλία. Η βεβαιότητα, όμως, είχε μετατραπεί σε αγωνία και οι εξέδρες άρχισαν να σιωπούν.

Έντεκα λεπτά αργότερα, στο 77ο λεπτό, ο Γκίτζια κινήθηκε ξανά από τα δεξιά. Ο τερματοφύλακας Μοασίρ Μπαρμπόζα περίμενε νέα πάσα προς το κέντρο. Ο Ουρουγουανός επιθετικός, όμως, σούταρε στην κλειστή γωνία και έκανε το 2-1.

Ο ίδιος ο Γκίτζια περιέγραψε αργότερα τη στιγμή με μία από τις γνωστότερες φράσεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου:

«Μόνο τρεις άνθρωποι κατάφεραν να κάνουν το Μαρακανά να σωπάσει: ο Πάπας, ο Φρανκ Σινάτρα κι εγώ».

Η Βραζιλία είχε περίπου δεκατρία λεπτά για να ισοφαρίσει. Δεν τα κατάφερε. Με το τελευταίο σφύριγμα, οι Ουρουγουανοί ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, ενώ οι Βραζιλιάνοι παίκτες και θεατές έμειναν αποσβολωμένοι.

Μια απονομή μέσα στην αμηχανία

Η ήττα ήταν τόσο απρόσμενη, ώστε οι διοργανωτές δεν είχαν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο νίκης της Ουρουγουάης. Δεν υπήρχε οργανωμένο τελετουργικό απονομής για τους φιλοξενούμενους.

Ο πρόεδρος της FIFA, Ζιλ Ριμέ, κατέβηκε μόνος του στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας το τρόπαιο. Μέσα στη σύγχυση εντόπισε τον Ομπντούλιο Βαρέλα και του το παρέδωσε σχεδόν αθόρυβα, χωρίς ομιλίες και χωρίς την τελετή που είχε σχεδιαστεί για τη βραζιλιάνικη στέψη.

Για την Ουρουγουάη ήταν ιστορικός θρίαμβος. Στη Βραζιλία, η ήττα βιώθηκε ως εθνική καταστροφή – και κάποιος έπρεπε να τη χρεωθεί.

Το βάρος που έπεσε στον Μπαρμπόζα

Το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης αποδόθηκε στον τερματοφύλακα Μπαρμπόζα, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι δεν προστάτευσε σωστά την κλειστή του γωνία στο νικητήριο γκολ.

Παρότι θεωρούνταν ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες της εποχής του, έζησε για δεκαετίες στη σκιά εκείνου του αγώνα. Το 2000, λίγο πριν τον θάνατό του, συνόψισε το βάρος που κουβαλούσε:

«Στη Βραζιλία, η μεγαλύτερη ποινή για ένα έγκλημα είναι τριάντα χρόνια. Εγώ πληρώνω, εδώ και πενήντα χρόνια, για κάτι που δεν έκανα».

Η αντιμετώπισή του έχει ερμηνευθεί μεταγενέστερα και υπό το πρίσμα του ρατσισμού που χαρακτήριζε τη βραζιλιάνικη κοινωνία: ο μαύρος τερματοφύλακας μετατράπηκε στον κυριότερο αποδιοπομπαίο τράγο μιας συλλογικής αποτυχίας.

Η ήττα που άλλαξε τη φανέλα της Βραζιλίας

Μετά το Μαρακανάζο, η λευκή εμφάνιση της εθνικής ομάδας συνδέθηκε με την ήττα και εγκαταλείφθηκε. Ακολούθησε διαγωνισμός για τον σχεδιασμό νέας φανέλας, που θα χρησιμοποιούσε τα χρώματα της βραζιλιάνικης σημαίας.

Έτσι καθιερώθηκε η κίτρινη φανέλα με τις πράσινες λεπτομέρειες, η γνωστή «καναρίνια», που ταυτίστηκε αργότερα με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου.

Η Βραζιλία χρειάστηκε οκτώ ακόμη χρόνια για να κατακτήσει το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1958 στη Σουηδία, με πρωταγωνιστή τον 17χρονο Πελέ. Ακολούθησαν άλλοι τέσσερις παγκόσμιοι τίτλοι, περισσότεροι από κάθε άλλη εθνική ομάδα.

Ωστόσο, η επιτυχία δεν έσβησε ποτέ εντελώς τη μνήμη της 16ης Ιουλίου 1950.

Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο

622: Αρχίζει το Μουσουλμανικό ημερολόγιο, καθώς ο Μωάμεθ ξεκινά τη Χετζίρα, τη φυγή του από τη Μέκκα στη Μεδίνα. Η πράξη αυτή θεμελιώνει το Ισλάμ ως οργανωμένη θρησκεία και κοινωνικό σύστημα.

1054: Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Α’ Κηρουλάριος αφορίζεται από τους λεγάτους του Πάπα μέσα στην Αγία Σοφία, γεγονός που σφραγίζει το Σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας (Σχίσμα του 1054). Το γεγονός αυτό αλλάζει για πάντα τον χάρτη του Χριστιανισμού: η ενότητα της Εκκλησίας διαρρηγνύεται οριστικά, με τη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη να ακολουθούν από τότε ξεχωριστές πορείες στην πίστη, την θεολογία και την πολιτική.

1212: Στη Μάχη της Λας Νάβας ντε Τολόσα, οι συμμαχικοί χριστιανικοί στρατοί νικούν τους Μαυριτανούς μουσουλμάνους στην Ισπανία. Η νίκη θεωρείται σημείο καμπής για τη Reconquista και τη σταδιακή εκδίωξη των Αράβων από την Ιβηρική.

1790: Ορίζεται η Ουάσινγκτον ως η μόνιμη πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, με την υπογραφή του Residence Act. Η επιλογή του τόπου επηρεάζει βαθιά την πολιτική και γεωγραφική ανάπτυξη της χώρας.

1826: Στη Σάμο, οι Έλληνες ναύαρχοι Γεώργιος Σαχτούρης και Κωνσταντίνος Κανάρης πετυχαίνουν σπουδαία νίκη κατά του Οθωμανικού στόλου. Το γεγονός ενισχύει το ηθικό στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

1907: Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, ελληνικό αντάρτικο σώμα περικυκλώνεται στη Γέρμα Καστοριάς και εξοντώνεται από τον οθωμανικό στρατό. Ανάμεσά τους και ο επικεφαλής της ομάδας.

1926: Δημοσιεύεται στο περιοδικό National Geographic η πρώτη έγχρωμη υποβρύχια φωτογραφία, ανοίγοντας νέους δρόμους στην εξερεύνηση και την επιστημονική τεκμηρίωση του βυθού.

1936: Αποτυγχάνει απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά Εδουάρδου Η΄ στο Λονδίνο, όταν ο Τζορτζ ΜακΜάχον εμφανίζεται οπλισμένος με περίστροφο κοντά στη βασιλική πομπή, στο Χάιντ Παρκ. Παρευρισκόμενοι και αστυνομικοί τον ακινητοποιούν προτού πυροβολήσει, ενώ το όπλο πέφτει κοντά στο άλογο του μονάρχη. Ο ΜακΜάχον καταδικάζεται σε έναν χρόνο καταναγκαστικών έργων για κατοχή όπλου με πρόθεση να θέσει ανθρώπινη ζωή σε κίνδυνο. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι είχε στρατολογηθεί από την ιταλική πρεσβεία και ότι είχε σκοπίμως υπονομεύσει την απόπειρα, ισχυρισμός που δεν αποδείχθηκε οριστικά και εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ιστορικής συζήτησης.

1942: Η φιλογερμανική κυβέρνηση του Βισύ στη Γαλλία διατάζει τη μαζική σύλληψη 13.152 Εβραίων, οι οποίοι συγκεντρώνονται στο Παρίσι πριν σταλούν στο Άουσβιτς. Η επιχείρηση μένει γνωστή ως Vel’ d’Hiv Roundup.

1945: Οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιούν την πρώτη πυρηνική δοκιμή, με την κωδική ονομασία «Trinity», στην έρημο του Νέου Μεξικού κοντά στο Αλαμογκόρντο. Η έκρηξη της πρώτης ατομικής βόμβας αποτελεί ιστορικό ορόσημο, εγκαινιάζοντας την εποχή των πυρηνικών όπλων και αλλάζοντας ριζικά την πορεία της παγκόσμιας Ιστορίας. Η επιτυχία της δοκιμής σηματοδοτεί το τέλος της απόλυτης συμβατικής ισορροπίας και οδηγεί σε νέο γεωπολιτικό τοπίο, με την απειλή του πυρηνικού ολέθρου να σφραγίζει την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και να αναδιαμορφώνει τη στρατηγική, την επιστήμη και τη συλλογική συνείδηση της ανθρωπότητας.

1945: Ιδρύεται το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) στην Ελλάδα, με πρώτο διευθυντή τον Ηρακλή Πετμεζά. Το ΕΙΡ ανοίγει τον δρόμο για τη δημόσια ραδιοφωνία στη χώρα.

1950: Στην τελευταία και καθοριστική αναμέτρηση του Μουντιάλ στο Μαρακανά, η Ουρουγουάη νικά τη διοργανώτρια Βραζιλία με 2-1 μπροστά σε 173.850 θεατές και κατακτά το τρόπαιο. Η απροσδόκητη ήττα προκαλεί βαθύ εθνικό σοκ στη Βραζιλία και μένει στην ιστορία ως «Μαρακανάζο», μία από τις πιο εμβληματικές ανατροπές στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

1963: Οι Beatles ηχογραφούν το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «Αν θυμηθείς τα όνειρά μου», με αγγλικό στίχο («Honeymoon Song»).

1965: Εγκαινιάζεται η σήραγγα του Λευκού Όρους, που συνδέει τη Γαλλία και την Ιταλία, ενισχύοντας τις υποδομές και τη συνεργασία στην Ευρώπη.

1969: Εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο «Apollo 11», με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς και με προορισμό τη Σελήνη, όπου και φτάνουν πρώτοι. (Διαβάστε εδώ τρία πράγματα που δεν γνωρίζατε για το Apollo 11).

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον χαιρετά από το μπαλκόνι της προεδρικής κατοικίας, έχοντας στο πλευρό του την πρώτη κυρία Πατ Νίξον, τον πρίγκιπα Κάρολο και την πριγκίπισσα Άννα της Βρετανίας, στις 16 Ιουλίου 1970. (AP Photo)

1974: Ο Αρχιεπίσκοπος και πρόεδρος της Κύπρου Μακάριος Γ’ διαφεύγει από το πραξικόπημα και μέσω Μάλτας φτάνει στο Λονδίνο.

1979: Ο Σαντάμ Χουσεΐν αναλαμβάνει την προεδρία του Ιράκ, διαδεχόμενος τον Αχμέντ Χασάν αλ Μπακρ, ο οποίος παραιτείται επισήμως για λόγους υγείας, έχοντας ήδη παραμεριστεί πολιτικά. Ο Σαντάμ, που επί χρόνια έλεγχε τον κομματικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας, συγκεντρώνει στα χέρια του την ηγεσία του κράτους, του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ και των ενόπλων δυνάμεων. Λίγες ημέρες αργότερα εξαπολύει εκκαθαρίσεις εναντίον στελεχών του καθεστώτος, εδραιώνοντας μια προσωποπαγή και αυταρχική εξουσία που θα διαρκέσει έως την ανατροπή του το 2003.

1993: Ο Γιάννης Αλαφούζος και οι πέντε συγκατηγορούμενοί του αθωώνονται ομόφωνα για το πλοίο Ασπρονήσι, που κατηγορούνταν για λαθρεμπόριο μαζούτ.

2003: Δολοφονείται σε ηλικία 38 ετών ο ηθοποιός Ανδρέας Αλαφούζος, γνωστός από δεύτερους ρόλους «κακού» και μηχανόβιου σε δημοφιλείς βιντεοταινίες της δεκαετίας του 1980. Δύο ένοπλοι τού στήνουν ενέδρα στην πιλοτή της πολυκατοικίας όπου διέμενε, στον Άλιμο, και τον πυροβολούν επανειλημμένα, ενώ τραυματίζουν σοβαρά και την 32χρονη σύζυγό του. Οι Αρχές εξέτασαν τη δολοφονία στο πλαίσιο του αιματηρού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος στα νότια προάστια, χωρίς ωστόσο η υπόθεση να εξιχνιαστεί.

2015: Με 229 «ναι» ψηφίζεται το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα μέτρα, οδηγώντας σε εσωτερική κρίση τον ΣΥΡΙΖΑ και επιβεβαιώνοντας τη συμφωνία με τους δανειστές.

2016: Ελικόπτερο Black Hawk με οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που κατηγορούνται ως πραξικοπηματίες προσγειώνεται στην Αλεξανδρούπολη, λίγες ώρες μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία. Οι επιβαίνοντες ζητούν αμέσως πολιτικό άσυλο από τις ελληνικές αρχές, επικαλούμενοι φόβο για τη ζωή τους αν επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Η Άγκυρα απαιτεί την άμεση έκδοσή τους, με αποτέλεσμα το περιστατικό να προκαλέσει ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να δοκιμάσει τα όρια του διεθνούς δικαίου και της διμερούς συνεργασίας. Το ζήτημα λαμβάνει μεγάλη δημοσιότητα, ενώ η απόφαση της Ελλάδας να μην εκδώσει τελικά τους οκτώ, επικαλούμενη ανησυχίες για δίκαιη δίκη και ανθρώπινα δικαιώματα, οδηγεί σε νέες διαστάσεις στην ήδη εύθραυστη σχέση των δύο χωρών.

2022: Οι Iron Maiden δίνουν μια ανεπανάληπτη συναυλία στο ΟΑΚΑ, καθηλώνοντας χιλιάδες φανατικούς του heavy metal.

Γεννήσεις

1933 – Μαίρη Χρονοπούλου, Ελληνίδα ηθοποιός, μία από τις μεγαλύτερες σταρ του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Ξεχώρισε τη δεκαετία του 1960 με εμβληματικές ερμηνείες σε ταινίες όπως «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Η αρχόντισσα και ο αλήτης», «Δεσποινίς διευθυντής» και «Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη». Διακρίθηκε για το δυναμικό της ταμπεραμέντο, τη βαθιά εσωτερική εκφραστικότητα και το χαρακτηριστικό της στυλ, που την έκαναν σύμβολο ανεξαρτησίας και γοητείας στη μεταπολεμική Ελλάδα. Τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις για τη συμβολή της στην τέχνη και παρέμεινε ενεργή στη σκηνή έως τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου 2023, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

1976 – Νίκος Παππάς, έλληνας πολιτικός και οικονομολόγος, από τα βασικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξε βουλευτής Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών, υπουργός Επικρατείας (2015–2016) και στη συνέχεια υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης (2016–2019). Ξεχώρισε για τον ρόλο του στην επαναλειτουργία της ΕΡΤ και τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Διετέλεσε στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, ενώ από το 2024 ανέλαβε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με θέματα ψηφιακής πολιτικής και δημόσιας διοίκησης, και θεωρείται πολωτική και δυναμική προσωπικότητα στην ελληνική πολιτική σκηνή

Θάνατοι

1999 – Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι τζούνιορ, Αμερικανός εκδότης, δικηγόρος και μέλος της διάσημης οικογένειας Κένεντι. Ιδρυτής του πολιτικού περιοδικού «George», εργάστηκε ως βοηθός εισαγγελέα στη Νέα Υόρκη, ενώ υπήρξε διαρκώς στο επίκεντρο της δημοσιότητας ως γιος του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι και της Τζάκι Κένεντι Ονάση. Το εμβληματικό στιγμιότυπο όπου, ως τρίχρονος, απέδωσε τιμητικό χαιρετισμό στη σορό του πατέρα του, συμβόλισε τη «θλιμμένη πριγκιπική οικογένεια» της Αμερικής. Πέθανε τραγικά, μόλις στα 38 του, όταν το αεροπλάνο που πιλοτάριζε συνετρίβη στη θάλασσα κοντά στο Martha’s Vineyard, μαζί με τη σύζυγό του, Κάρολιν, και την κουνιάδα του. Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε τις ΗΠΑ και οδήγησε στη διατήρηση του μύθου της οικογένειας Κένεντι ως σύμβολο ελπίδας και απώλειας

Εορτολόγιο

Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι

Παγκόσμια Ημέρα Φιδιού

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε εάν το επιθυμείτε. ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πολιτική Απορρήτου & Cookies