Κώστας Κατσουράνης: Όταν πήραμε το Euro το 2004, για δύο χρόνια δεν πληρώναμε πουθενά, ο κόσμος μας αγαπούσε, ωραίο συναίσθημα
Τον ενθουσιασμό που επικράτησε στην Ελλάδα μετά την ιστορική κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά και την τεράστια αγάπη που δέχτηκαν οι διεθνείς, θυμήθηκε ο Κώστας Κατσουράνης.
Ο πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος ήταν ένα από τα βασικά μέλη της ομάδας που έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης, αποκάλυψε πως η αναγνώριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε για περίπου δύο χρόνια μετά την επιτυχία δεν πλήρωναν σχεδόν πουθενά στην Ελλάδα.
Μιλώντας στην εκπομπή «Στην Αγκαλιά του Φάνη», το βράδυ της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου, ο Κατσουράνης αναφέρθηκε στις πρωτόγνωρες στιγμές που έζησαν οι παίκτες, παραδεχόμενος πως δεν ήταν εύκολο να διαχειριστούν όσα ακολούθησαν τον θρίαμβο.
«Δεν ήταν εύκολο να το διαχειριστείς, την ψωνίσαμε όλοι λίγο. Δεν υπήρχε άνθρωπος που δεν συμμετείχε σε αυτή τη γιορτή. 11 εκατομμύρια Έλληνες βγήκαν στον δρόμο. Είσαι πρωταθλητής Ευρώπης, ξέρεις ότι θα σε συζητάνε για πάντα στην Ελλάδα», σημείωσε.
Η αγάπη του κόσμου και τα δύο χρόνια χωρίς να πληρώνουν
Ο παλαίμαχος διεθνής στάθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη που εισέπραξαν οι ποδοσφαιριστές μετά την κατάκτηση του τροπαίου, περιγράφοντας με χαρακτηριστικό τρόπο το κλίμα που επικρατούσε.
«Εννοείται ότι μου ζητούσαν δανεικά μετά. Το μεγαλύτερο κέρδος ήταν ότι για δύο χρόνια μετά στην Ελλάδα δεν πληρώναμε πουθενά. Ωραίο συναίσθημα, ο κόσμος μας αγάπαγε», ανέφερε.
Τα παιδικά χρόνια και η απόφαση να γίνει ποδοσφαιριστής
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Κώστας Κατσουράνης γύρισε πίσω στα παιδικά του χρόνια και μίλησε για την απόφαση που πήρε από μικρή ηλικία να ασχοληθεί επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο.
Όπως εξήγησε, ήδη από τα 11-12 του χρόνια είχε καταλάβει ότι ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής. Σημαντική ήταν και η συμβολή του πατέρα του, ο οποίος ήταν προπονητής του, ενώ είχαν υπάρξει και συμπαίκτες σε ερασιτεχνικό επίπεδο.
«Όταν ήμουν μικρός, πέρασα τη φάση που ήμουν ψώνιο και έλεγα στη μάνα μου να με βλέπει στην τηλεόραση. Στα 11-12 κατάλαβα ότι θέλω να γίνω ποδοσφαιριστής. Ο πατέρας μου ήταν προπονητής μου, παίξαμε και ως συμπαίκτες στο ερασιτεχνικό. Από κάπου έπρεπε να πάρω το “μικρόβιο” και το ταλέντο, ήταν καλός. Έχω δουλέψει οικοδομή με τον πατέρα μου, η μητέρα μου ήταν μοδίστρα», περιέγραψε.