Ήταν 10 Νοεμβρίου 2001 όταν ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έβαλε τέλος στην καριέρα του ως ποδοσφαιριστής, σε ένα φιλικό της εθνικής Αργεντινής με τη Μικρή Κόσμου στο κατάμεστο «Bombonera».
Ουσιαστικά, ο «Ντιεγκίτο» είχε σταματήσει από το 1997, ως παίκτης της Μπόκα Τζούνιορς, το τυπικό τέλος της καριέρας του όμως μπήκε τον Νοέμβριο του 2001, όταν στο κατάμεστο «Bombonera» η Αργεντινή αντιμετώπισε τη Μικτή Κόσμου, με τους Ρομάριο, Ματέους, Καντονά, Στόιτσκοφ, Σούκερ, Χιγκίτα να είναι κάποιοι από τα αστέρια που ταξίδεψαν μέχρι το Μπουένος Άιρες.
Εκεί, στις εξέδρες, ήταν και ο Πελέ για να χειροκροτήσει τον Μαραντόνα, ο οποίος αποθεώθηκε από τους πάντες, την ώρα που οι φίλαθλοι στις εξέδρες έκλαιγαν καθώς αποχαιρετούσαν τον «Θεό» του ποδοσφαίρου. Με δάκρυα στα μάτια και ο ίδιος, έχοντας στην αγκαλιά του τις δύο κόρες του, ο «Ντιεγκίτο» πήρε το μικρόφωνο για να εκφωνήσει έναν λόγο, λέγοντας και μια ατάκα που θα έμενε στην ιστορία: «Η μπάλα δεν λερώνεται».
Αναλυτικά όσα είπε ο Μαραντόνα στην ομιλία του…
«Δεν ξέρω πώς να πληρώσω όλη αυτή την αγάπη. Περίμενα τόσο πολύ αυτό το παιχνίδι και τώρα τελείωσε. Δεν θέλω ποτέ να τελειώσει αυτή η γιορτή, ποτέ να μην τελειώσει η αγάπη που μου δίνετε.
Θέλω να ευχαριστήσω, εξ ονόματος των παιδιών μου, της γυναίκας μου, των γονιών μου, όλους τους ποδοσφαιριστές που ήρθαν σήμερα εδώ και έκαναν τόσα χιλιόμετρα για να παίξουν και να δώσουν χαρά στον κόσμο.
Το ποδόσφαιρο είναι το πιο όμορφο και το πιο υγιές άθλημα στον κόσμο. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Επειδή έσφαλε ένας, δεν πρέπει να πληρώνει το ποδόσφαιρο.
Εγώ έκανα λάθη και το πλήρωσα, αλλά… η μπάλα δεν λερώνεται.
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Σας κουβαλάω όλους μέσα στην ψυχή μου, στο σώμα μου, στο αίμα μου. Σας ευχαριστώ για όλα, καλό δρόμο για τα σπίτια σας και να προσέχετε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη μέρα».