Η παρουσία της Χενγκαμέχ Χαντιγιάνι στους Ασιατικούς Αγώνες Αϊτσί-Ναγκόγια δεν έφερε μια απλή συμμετοχή. Για την ίδια και την ενόργανη γυμναστική του Ιράν αποτέλεσε ένα ορόσημο που χρειάστηκε περισσότερο από μισό αιώνα για να καταγραφεί ξανά.
Η 20χρονη αθλήτρια αγωνίστηκε στις 22 Σεπτεμβρίου στα προκριματικά του άλματος γυναικών και ολοκλήρωσε την προσπάθειά της στη 13η θέση, μένοντας εκτός τελικού. Στο πρώτο της άλμα βαθμολογήθηκε με 12.333 και στο δεύτερο με 11.900, συγκεντρώνοντας συνολικά 12.316 βαθμούς.
Η σημασία της συμμετοχής της, ωστόσο, δεν βρίσκεται στην τελική κατάταξη. Η Χαντιγιάνι έγινε η πρώτη Ιρανή αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής που συμμετείχε σε Ασιατικούς Αγώνες μετά την ισλαμική επανάσταση του 1979 και η πρώτη εκπρόσωπος της χώρας στον θεσμό από το 1974.
Η επιστροφή άρχισε λίγους μήνες νωρίτερα
Η διαδρομή προς τη Ναγκόγια είχε ξεκινήσει νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Τον Ιούνιο, η Χαντιγιάνι συμμετείχε στο Ασιατικό Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής και κατέλαβε την 22η θέση στο άλμα.
Δεν ήταν, μάλιστα, μόνη. Δύο ακόμη Ιρανές αθλήτριες συμμετείχαν στη διοργάνωση, σηματοδοτώντας την επιστροφή της γυναικείας ενόργανης του Ιράν σε ασιατικό επίπεδο.
Hengameh Hadiyani makes history as the FIRST Iranian female artistic gymnast to compete at the Asian Games since the 1979 Revolution‼️ She placed 13th in vault qualification with a 12.316 average 👏 https://t.co/QUCPULTAFZ
— Planet of Gymnastics (@planetofgym) September 24, 2026
Η συγκεκριμένη παρουσία αποδείχθηκε καθοριστική. Η Ασιατική Ένωση Γυμναστικής παραχώρησε στο Ιράν μία θέση για τους Ασιατικούς Αγώνες και η ομοσπονδία της χώρας πραγματοποίησε εσωτερική διαδικασία επιλογής.
Ανάμεσα σε δέκα αθλήτριες, η Χαντιγιάνι συγκέντρωσε την υψηλότερη βαθμολογία και κέρδισε το εισιτήριο για τη Ναγκόγια.
Η πρώτη παρουσία είχε έρθει το 1964
Η ιστορία, πάντως, δεν ξεκινά από τη Χαντιγιάνι. Πριν από την επανάσταση του 1979, η γυναικεία ενόργανη γυμναστική είχε ήδη παρουσία στο Ιράν. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 1964, η 14χρονη τότε Τζαμιλέχ Σορουρί ήταν μέλος της πρώτης τετραμελούς γυναικείας Ολυμπιακής αποστολής της χώρας.
Σε αντίθεση με τις τρεις συναθλήτριές της, που συμμετείχαν στον στίβο, η Σορουρί αγωνίστηκε στην ενόργανη και ολοκλήρωσε τη διοργάνωση στην 81η θέση.
Δέκα χρόνια αργότερα, η γυμναστική έκανε την εμφάνισή της και στους Ασιατικούς Αγώνες της Τεχεράνης. Ήταν το 1974 και οι Ιρανές αθλήτριες είχαν τότε τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε αρκετά αθλήματα. Έπειτα, όμως, ήρθε η επανάσταση.
Η μεγάλη διακοπή
Η Ιρανική Επανάσταση του 1979 έφερε ριζικές αλλαγές στο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της χώρας. Η συμμετοχή των γυναικών στη δημόσια ζωή περιορίστηκε σημαντικά, με αντίστοιχες συνέπειες και στον αθλητισμό.
Η ενόργανη γυμναστική βρέθηκε ανάμεσα στα αθλήματα που ουσιαστικά εξαφανίστηκαν από το υψηλό επίπεδο για τις γυναίκες του Ιράν. Οι απαιτήσεις της αγωνιστικής ενδυμασίας και η έκθεση του σώματος θεωρήθηκαν ασύμβατες με τους κανόνες και τις αντιλήψεις του νέου καθεστώτος.
Έτσι, η γυναικεία ενόργανη πέρασε για δεκαετίες στο περιθώριο. Η επιστροφή δεν έγινε απότομα, αλλά μέσα από μια σταδιακή προσπάθεια τα τελευταία χρόνια.
Η Χαντιγιάνι αποτελεί πλέον το πιο χαρακτηριστικό κεφάλαιο αυτής της επιστροφής. Και το γεγονός ότι χρειάστηκε να περάσουν 52 χρόνια από την τελευταία συμμετοχή Ιρανής αθλήτριας σε Ασιατικούς Αγώνες για να εμφανιστεί ξανά εκπρόσωπος της χώρας στην ενόργανη, δίνει στη δική της παρουσία στη Ναγκόγια μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ιρανικού αθλητισμού.