«Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» ταξίδεψε στην Ιαπωνία -Σπάνια έκθεση του διάσημου πίνακα στο εξωτερικό

Ο διάσημος πίνακας «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» ταξίδεψε στην Ιαπωνία για μια από τις σπάνιες φορές που εκτίθεται στο εξωτερικό.

Το μουσείο Mauritshuis της Χάγης – το οποίο θα κλείσει ως τις 20 Σεπτεμβρίου για εργασίες συντήρησης – ανακοίνωσε ότι έστειλε το «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» και άλλα έργα της συλλογής του στην Ιαπωνία, λόγω της «προσήλωσης του ιαπωνικού κοινού» στις συλλογές του και στον μεγάλο αριθμό επισκεπτών που έρχονται από την Ιαπωνία.

Ο διάσημος πίνακας του Ολλανδού μέτρ – που μαζί με τον Ρέμπραντ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της “Χρυσής εποχής” στην ολλανδική ζωγραφική – θα εκτίθεται από αύριο, Παρασκευή, στο μουσείο Nakanoshima Museum of Art της Οζάκα.

Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 27 Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνει δώδεκα πίνακες από τη συλλογή του Mauritshuis, μεταξύ των οποίων «Η Άρτεμις και οι νύμφες της» επίσης του Βερμέερ και «Ο Γελαστός Άνδρας» του Ρέμπραντ.

Ο Βερμεέρ κατά κύριο λόγο ζωγράφιζε νεαρές γυναίκες, συνήθως ως μέρος μίας ευρείας σύνθεσης αλλά και σε προσωπογραφίες, όπως η εξίσου διάσημη «Γαλατού» – το πορτραίτο μιας υπηρέτριας την ώρα που ρίχνει γάλα σε μία πήλινη λεκάνη.

Ο πίνακας «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι», συχνά αναφέρεται ως η «Μόνα Λίζα του Βορρά» λόγω της αινιγματικής έκφρασης του προσώπου του κοριτσιού όπως στην Τζιοκόντα του Ντα Βίντσι.

Ο πίνακας απέκτησε διεθνή φήμη αφού ενέπνευσε το ομώνυμο επιτυχημένο μυθιστόρημα της Τρέισι Σεβαλιέ, στο οποίο βασίστηκε αργότερα η ταινία του 2003 με τους Σκάρλετ Γιόχανσον, Κόλιν Φερθ, Τομ Γουίλκινσον και Κίλιαν Μέρφι.

Φανατικοί του Βερμέερ οι Ιάπωνες

Με την έκθεση αυτή είναι η τέταρτη φορά που παρουσιάζεται το διάσημο έργο στην Ιαπωνία.

Ύστερα από μια πρώτη φορά που είχε εκτεθεί στο Τόκιο το 1984, είχε ταξιδέψει στην Οζάκα για την 400ή επέτειο των σχέσεων ανάμεσα στην Ιαπωνία και την Ολλανδία. Το έργο είχε επίσης εκτεθεί στο Τόκιο και στο Κόμπε το 2012.

Το μουσείο δεν δανείζει συνήθως αυτό το έργο, «επειδή είναι ο σημαντικότερος και πολυτιμότερος πίνακάς μας» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η γενική διευθύντρια του Mauritshuis, Μαρτίν Γκόσελινκ. Ωστόσο, όπως εξήγησε, οι εργασίες συντήρησης έδωσαν μια σπάνια ευκαιρία να ταξιδέψει.

«Επιλέξαμε την Ιαπωνία διότι η χώρα αυτή έχει πολύ μεγάλο αριθμό θαυμαστών. Τους αρέσει πραγματικά ο Βερμέερ. Τους αρέσει «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» πρόσθεσε η Γκόσελινκ.

Εκτός από την Ιαπωνία, και άλλες χώρες της Ασίας, όπως η Κίνα, η Σιγκαπούρη ή η Νότια Κορέα, έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους για ένα δάνειο του διάσημου πίνακα, αλλά το μουσείο της Χάγης δεν έχει ακόμα ανακοινώσει κάποια συμφωνία.

Ο πιο όμορφος πίνακας στις Κάτω Χώρες

Ο Βερμέερ υπολογίζεται ότι ζωγράφισε «Το Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» στα μέσα του περί το 1660, με επικρατέστερη χρονολογία το 1965.

Πρόκειται για έναν μικρό πίνακα – ελαιογραφία σε καμβά – με  ύψος 44,5 εκατοστά και πλάτος 39 εκατοστά πλάτος, με την υπογραφή του καλλιτέχνη “IVMeer” αλλά χωρίς χρονολογία.

Έχοντας διάφορα ονόματα κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο πίνακας έγινε γνωστός ως «Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι»  στα τέλη του 20ού αιώνα από το μεγάλο μαργαριταρένιο σκουλαρίκι που φορούσε η κοπέλα – αριστοτεχνικά «φωτισμένο» από τον Ολλανδό μετρ.

Ο πίνακας αρχικά μπορεί να αναφερόνταν σε ένα από τα δύο τρόνι –

ολλανδικός όρος του 17ου αιώνα για ένα «κεφάλι» που δεν προοριζόταν να είναι πορτραίτο – «ζωγραφισμένα στην τουρκική μόδα».

Το ίδιο έργο πιθανότατα εμφανίστηκε αργότερα, το 1969, σε κατάλογο για πώληση πινάκων στο Άμστερνταμ, με τον τίτλο «Πορτρέτο με παλιό κοστούμι, ασυνήθιστα καλλιτεχνικό».

Το 1976 ο πίνακας έγινε γνωστός ως «Κορίτσι με το Τουρμπάνι» κάθως –

την περίοδο των ευρωπαϊκών πολέμων εναντίον των Τούρκων – το τουρμπάνι είχε γίνει αξεσουάρ μόδας και γοητείας.

Γενικά ο αγγλικός τίτλος του πίνακα ήταν απλά «Κεφάλι Νεαρής Κοπέλας» αν και ήταν μερικές φορές γνωστός ως «Το Μαργαριτάρι».

Τελικά, μέχρι το 1995, ο τίτλος «Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι » θεωρήθηκε από το μουσείο ο πιο κατάλληλος και καθιερώθηκε.

Το έργο βρίσκεται στη συλλογή του Μαουριτσχάους στη Χάγη από το 1902 και το 2006, το ολλανδικό κοινό το επέλεξε ως τον πιο όμορφο πίνακα στις Κάτω Χώρες.