Το συγκινητικό αντίο του Θανάση Χειμωνά στον Αλέξη Σταμάτη: Αν η μητρική του γλώσσα ήταν τα αγγλικά ή τα γαλλικά, θα είχε γνωρίσει παγκόσμια καταξίωση

Τον καλό και πιστό του φίλο Αλέξη Σταμάτη, αποχαιρέτησε με μια συγκινητική ανάρτηση στο Facebook, ο Θανάσης Χειμωνάς.

Λίγες ώρες μετά την είδηση του θανάτου του καταξιωμένου συγγραφέα, σε ηλικία 67 ετών, ο συνάδερφός του, έκανε μία ανάρτηση όπου μοιράστηκε στιγμές που πέρασαν μαζί, εξύμνησε την συγγραφική του πορεία, αποκαλώντας τον «έναν από τους εμβληματικούς συγγραφείς της λογοτεχνικής γενιάς μας» και αναφέρθηκε και στα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια, αλλά και τις τελευταίες κλήσεις που δεν απαντήθηκαν ποτέ.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Θανάση Χειμωνά για τον Αλέξη Σταμάτη

«Γνώρισα τον Αλέξη την εποχή που έκανα τα πρώτα μου βήματα στα γράμματα, στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, στα θηριώδη πάρτυ που έκανε εκείνη την εποχή η θρυλική εκδότρια του Κέδρου, Κάτια Λεμπέση. Ο Αλέξης παρέμεινε από τότε ένας καλός και πιστός φίλος. Συζητούσαμε με τις ώρες για τα πάντα. Για λογοτεχνία, για σινεμά, για πολιτική, για γκόμενες. Κάναμε μαζί ταξίδια και βλέπαμε στην τηλεόραση Μουντιάλ, Τσάμπιονς Λιγκ και- φυσικά- τον αγαπημένο μας Ολυμπιακό. Ήπιαμε άπειρα ποτά. Εγω δηλαδή. Αλέξης,ως γνωστόν, δεν έπινε. Δώσαμε μαζί κοινές συνεντεύξεις και παρουσίασα σχεδόν όλα του τα βιβλία. Πολλοί έφταναν σε σημείο να μας μπερδεύουν. Ο Αλέξης βέβαια ήταν κάποια χρόνια μεγαλύτερος αλλά ήταν και Ντόριαν Γκρέι! Άνετα περνούσαμε για συνομήλικοι.

Ο Αλέξης Σταματης ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος. Καλοσυνάτος, ευγενικός, πανέξυπνος. Ηταν όμως και ένας πραγματικά χαρισματικός και ταλαντούχος δημιουργός. Σε κάθε μορφή τέχνης με την οποία αποφάσιζε να καταπιαστεί. Υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς συγγραφείς της λογοτεχνικής γενιάς μας. Το «Μπαρ Φλομπέρ» ήταν ένα βιβλίο ορόσημο για τα σύγχρονα ελληνικά γράμματα- αν και το αγαπημένο μου ήταν πάντα το «Σαν τον κλέφτη μες’ στη νύχτα» για το οποίο ψιλοτσακωνομασταν καθώς ο ίδιος μια εποχή το είχε αποκηρύξει. Ειναι βέβαιο πως αν η μητρική του γλώσσα ήταν τα αγγλικά ή τα γαλλικά, ο Αλέξης θα είχε γνωρίσει παγκόσμια καταξίωση.

Ήξερα πως δεν ήταν καλά. Μου το είχε πει ο ίδιος πριν μερικούς μήνες. Ταλαιπωρούταν με θέματα υγείας από το 2012 και αυτή τη φορά έπασχε από μια από αυτές τις ασθένειες που τις ακούς για πρώτη φορά και αμέσως καταλαβαίνεις πως τα πράγματα είναι ζόρικα. Τον Μάιο που μιλήσαμε για τελευταία φορά όμως ήταν χαρούμενος. Μια εξέταση που είχε κάνει ήταν πολύ καλή και αυτό έδειχνε πως μάλλον θα τα κατάφερνε. Από τότε, πέρασαν δύο μήνες. Πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε τέτοιες περιπτώσεις…

Τον πήρα τηλέφωνο προχθές, να του ευχηθώ χρόνια πολλά για τα γενέθλιά του. Πολλές φορές. Δεν το σήκωσε. Μέσα μου ήξερα τι σημαίνει αυτό…».