Πρώτες θεατρικές πρεμιέρες του καλοκαιριού -Στο Αλσος, την ταράτσα του Λαμπέτη -Τι παίζει στο Φεστιβάλ Αθηνών

Με την έλευση του Ιουνίου και την έναρξη του καλοκαιριού, η θεατρική σκηνή υποδέχεται μια περίοδο γεμάτη πρεμιέρες, δημιουργικές προτάσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Από τις μεγάλες παραγωγές που ανεβαίνουν σε ανοιχτά θέατρα μέχρι τις πιο σύγχρονες και πειραματικές παραστάσεις, οι πρώτες ημέρες του καλοκαιριού σηματοδοτούν την έναρξη ενός πλούσιου θεατρικού προγράμματος που υπόσχεται να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού.

Καλοκαίρι με θέατρο

Αυτή την εβδομάδα ανοίγει η ταράτσα του θεάτρου Λαμπέτη, το καλοκαιρινό θέατρο Αλσος, καθώς και παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260.

«Τακούνια στον βάλτο» στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη και σε περιοδεία

«Τακούνια στον Βάλτο», το νέο έργο του Άκη Δήμου, μία ποπ πολιτική κωμωδία, ξεκινάει την Τρίτη 2 Ιουνίου στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη. Η παράσταση θα επισκεφτεί στο πλαίσιο περιοδείας παράλληλα με την Ταράτσα του Λαμπέτη μεγάλες πόλεις σε όλη την Ελλάδα. Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Μανώλης Δούνιας και ο Αιμίλιος Χειλάκης.

Παίζουν: Αιμίλιος Χειλάκης, Αθηνά Μαξίμου, Μαριάννα Τουμασάτου, Αλέκος Συσσοβίτης, Δημήτρης Φιλιππίδης.

Ένας Υπουργός, η γυναίκα του, ένα στέλεχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μια εκκεντρική, φιλόδοξη συγγραφέας κι ένας ανερχόμενος, εξίσου φιλόδοξος δημοσιογράφος. Ένας φλογερός (λέμε τώρα) έρωτας, που κάποιοι δεν μπορούν να ξεχάσουν και κάποιοι δεν θέλουν να θυμούνται. Μια επέτειος γάμου που εξελίσσεται σε φάρσα, ένα σωρό άπλυτα που βγαίνουν στη φόρα (αλλά δεν υπάρχει νερό για να πλυθούν) και η δημόσια ζωή μιας χώρας που από άλλα κινδυνεύει και γι’ άλλα καίγεται . Και όλα αυτά ενώ όλοι περιμένουν από στιγμή σε στιγμή την άφιξη του Πρωθυπουργού στην δεξίωση.

«Του Αγοριού Απέναντι», Θέατρο Άλσος

Το καλοκαίρι του 2026 ξεκινά με άρωμα Αιγαίου, νοσταλγία και πολύ γέλιο! To δίδυμο των επιτυχιών Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου επιστρέφουν με το καινούργιο τους μιούζικαλ «Του Αγοριού Απέναντι», μια γιορτή του έρωτα ντυμένη με τα αθάνατα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα. Από την Παρασκευή 5 Ιουνίου και κάθε Πέμπτη – Παρασκευή και Σάββατο στο Θέατρο Άλσος ΔΕΗ.

Μεταφερόμαστε στο καλοκαίρι του 1965, σε ένα «παρθένο» ακόμα αιγαιοπελαγίτικο νησί, όπου ο χρόνος μοιάζει να κυλά ανάμεσα στα ασπρισμένα σοκάκια και τους ήχους του κύματος. Εκεί όπου τα αγόρια και τα κορίτσια βιώνουν την αθωότητα και κάνουν τα πρώτα τους δειλά βήματα στο παιχνίδι του φλερτ και του έρωτα. Η ηρεμία του νησιού ανατρέπεται όταν καταφθάνει η πανέμορφη Ελληνοαμερικανίδα Καρολάιν Πάπας που ανατρέπει τα πάντα. Ο στόχος της είναι οι τουριστικές επενδύσεις, αλλά τα αγόρια του νησιού έχουν άλλα σχέδια: την διεκδικούν ερωτικά μέχρι τελικής πτώσεως! Έτσι ξεκινά ένα εκρηκτικό, κωμικό, ερωτικό γαϊτανάκι, όπου οι παρεξηγήσεις, οι έντονοι ανταγωνισμοί και το πάθος μπλέκονται σε έναν ξέφρενο χορό. Οι χαρές, τα γέλια, οι καημοί και τα δάκρυα του έρωτα μετουσιώνονται στις ωραιότερες μελωδίες του Μίμη Πλέσσα και ο έρωτας παίρνει τη μορφή των αθάνατων επιτυχιών του, που σημάδεψαν τον ελληνικό κινηματογράφο και τις καρδιές μας.

Στην καρδιά αυτής της καλοκαιρινής ιστορίας πρωταγωνιστούν οι: Αλέξης Γεωργούλης, Ναταλία Δραγούμη, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Κατερίνα Γερονικολού, Λευτέρης Ελευθερίου, Κατερίνα Ζαρίφη, Νίκη Λάμη, Μανώλης Κλωνάρης, Φαίη Φραγκαλιώτη. Μαζί τους η Σοφία Κουρτίδου, η Μαρία Φιλίππου και η Χριστίνα Τσάφου. Στο τραγούδι ο Γιώργος Λιβάνης.

Με φόντο το γαλάζιο του Αιγαίου, μαζί με 20 χορευτές και την 8μελή ζωντανή ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Δίσκου, οι δημιουργοί πλέκουν ένα μουσικό υπερθέαμα, σε χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, ζωντανεύοντας με τα σκηνικά του Γιάννη Μουρίκη μια εποχή όπου όλα ήταν πιο αγνά, πιο έντονα και σίγουρα πιο μελωδικά.

«Πουστάρα» θέατρο Μαβίλη

«Πουστάρα». Την πρώτη φορά που με φώναξαν κάτι τέτοιο δεν ήξερα καν τι σημαίνει. Ήμουν εφτά χρονών, πήγαινα δευτέρα δημοτικού και πριν χτυπήσει το κουδούνι μου άρεσε να περπατάω δίπλα- δίπλα με έναν συμμαθητή μου και να μιλάμε.

Από τότε το έχω ακούσει πολλές φορές στη ζωή μου, κάθε φορά που δεν έκανα ό,τι ήθελαν, κάθε φορά που δε συμπεριφερόμουν όπως περίμεναν, κάθε φορά που ήθελαν να με πληγώσουν, κάθε φορά που ήθελαν να αλλάξουν τον τρόπο που είμαι και υπάρχω.

Τα χρόνια πέρασαν και τώρα μπορώ τουλάχιστον να απαντάω: Δεν είμαι πούστης, είμαι πουστάρα. Η «Πουστάρα» είναι μια παράσταση που βασίζεται στο θέατρο ντοκουμέντο και στις μαρτυρίες των ηθοποιών που συμμετέχουν σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι ένας γκέι άντρας στην Ελλάδα του σήμερα. Τι έχει αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια; Από τα πρόστιμα σε τηλεοπτικά φιλιά μέχρι την ισότητα στον γάμο και την υιοθεσία.

Σκηνοθεσία και Δραματουργία: Ευάγγελος Λάλος. Παίζουν (αλφαβητικά):

Ηλίας Βογιατζηδάκης, Δημοσθένης Ελευθεριάδης, Πάνος Θεοδωρακόπουλος, Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Γιώργος Μακρής. Μουσική επί σκηνής/στιχουργικές διασκευές: Σταύρος Τσαντές. Δευτέρα και Τρίτη έως 30 Ιουνίου Θέατρο Μαβίλη.

 «CARCOMA» Φεστιβάλ Αθηνών, Πειραιώς 260

Αλεξία Παραμύθα «CARCOMA». Βασισμένο στη νουβέλα Σαράκι της Λάιλα Μαρτίνεθ Πειραιώς 260 (Β) Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 22:00.

Σε ένα σπίτι γεμάτο από σκιές, αγίους και λαϊκές δοξασίες, δύο ανώνυμες γυναίκες –μια γιαγιά και μια εγγονή– ζουν απομονωμένες, σαν να έχουν συγχωνευτεί με τους τοίχους που τις περιβάλλουν. Όταν η εξαφάνιση ενός παιδιού στρέφει επάνω τους το βλέμμα της κοινότητας και την αδιάκριτη προσοχή των ΜΜΕ, οι εξομολογήσεις τους μετατρέπονται σε ένα οικογενειακό παλίμψηστο σιωπής, ανδρικής βίας και ταξικής φθοράς.

Το CARCOMA κατάγεται από αυτό το σκοτεινό και βαθιά στοιχειωμένο σύμπαν, αποτελώντας ελεύθερη σκηνική μεταγραφή της νουβέλας Σαράκι της Ισπανίδας Λάιλα Μαρτίνεθ. Το έργο κυκλοφόρησε το 2021 από τον ανεξάρτητο, φεμινιστικό εκδοτικό οίκο Amor de Madre και γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση, ενώ μεταφράστηκε σε περισσότερες από δεκαπέντε γλώσσες.

Στη σκηνική αυτή εκδοχή, το σπίτι μετατρέπεται σε ζωντανό αρχείο της βίας και η σκηνή σε τόπο διάβρωσης. Οι δύο αφηγήτριες μιλούν από έναν ενδιάμεσο τόπο και κινούνται ανάμεσα στην εξομολόγηση και την επινόηση, συνθέτοντας, μέσα από χρονικά άλματα και υπαινιγμούς, το ‘στοιχειωμένο’ χρονικό τους. Πλάι τους, ένας παράξενος χορός γυναικών –οι ίσκιοι που ξεπηδούν από τα σπλάχνα του σπιτιού– μια συλλογική μνήμη που δεν μπορεί να βρει ανάπαυση.

Παίζουν Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου, Ανδρομάχη Μπάρδη, Ελίνα Αντωνίου, Γαλάτεια Αγγέλη, Ελευθερία Σκουλάκη Λαζού, Δανάη Μερτζεμέκη, Έλμα Βλαστοπούλου. Μουσικός επί σκηνής Χρήστος Παπαδόπουλος

GRAUTS, Φεστιβάλ Αθηνών, Πειραιώς 260

Μια αληθινή αντιπαράθεση ή μια σκηνοθετημένη πραγματικότητα; Ο χρόνος και ο τόπος του GRAUTS είναι το πλατό μιας τηλεοπτικής συνέντευξης την εποχή της εκτόξευσης των διαπλανητικών Βόγιατζερ. Στον απόηχο των πειραματισμών με LSD, ένα σκηνοθετημένο talk show ισορροπεί ανάμεσα στο ντοκουμέντο, την παραίσθηση και τη συναυλία.

Η κατασκευασμένη ‘πραγματική’ ιστορία εστιάζει στη σύγκρουση του Παρουσιαστή –του ‘νέου βασιλιά’ των media– που επικαλείται τη λογική, την τάξη και την ανάγκη για έλεγχο, με την Αρχηγό της σέχτας – μια new age περσόνα– που προβοκάρει και εξαπατά ωθώντας προς το χάος. Έντονοι διάλογοι φωτίζουν αναδρομικά –στη σημερινή, απογυμνωμένη από αυταπάτες μετα-τηλεοπτική εποχή– την ανεπάρκεια του Παρουσιαστή να διαμεσολαβήσει για την αλήθεια. Ταυτόχρονα, ο καταστροφικός κυνισμός της Αρχηγού προελαύνει με όλον τον μαγικό εξοπλισμό της. Η επίκληση της λογικής και η ανάγκη για έλεγχο υποκλίνονται στην αποκάλυψη του εαυτού. Η Καμεραγούμαν, ο Φλορ μάνατζερ και η Μακιγιέζ, από βουβό προσωπικό υποστήριξης, γίνονται συντελεστές αυτής της αποδόμησης. Η κοινοτοπία του τηλεοπτικού πλατό μετατρέπεται σε τόπο ανάδυσης του προσωπικού και του συλλογικού τραύματος.

Ο κύκλος τραγουδιών που συνέθεσε ο Γκούσταφ Μάλερ (1901-1904), σε ποίηση του Φρίντριχ Ρίκερτ, με τίτλο Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά (Kindertotenlieder), διασκευάζεται σε ψυχεδελικές και πανκ παραλλαγές, που ‘εισβάλλουν’ οργανικά και εκτελούνται ζωντανά από το επί σκηνής συγκρότημα. Παράλληλα, γίνεται χρήση ενός συστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης και ενός πρωτότυπου διαδραστικού εργαλείου.

Ο τίτλος GRAUTS είναι μια επινοημένη λέξη, εμπνευσμένη από όρους διαφόρων γλωσσών και αποδίδει τον εσωτερικό ήχο του έργου: ψίθυρος, γρατζούνισμα, μουγκρητό.

Παίζουν Μιχάλης Βαλάσογλου Παρουσιαστής, Κλεοπάτρα Μάρκου Αρχηγός σέχτας, Blaine L. Reininger Τραγουδιστής, Μαρία Βούρου Καμεραγούμαν, Ελένη Καστανιώτη Μακιγιέζ, Σταύρος Κώττας Φλορ μάνατζερ.

Μουσικοί επί σκηνής Δημήτρης Κουλεντιανός κοντραμπάσο, Γιώργος Κωνσταντελάκης πληκτρόφωνα, Στράτος Παπαϊωάννου τύμπανα. 06/06 έως 07/06/2026 στις 21:00