Συνολική παρέμβαση για την εξωτερική πολιτική κάνει, με άρθρο του στην ιστοσελίδα του φερώνυμου Ινστιτούτου, ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, υποστηρίζοντας ότι«αυτό που διακυβεύεται με την παραμονή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, δεν είναι δυστυχώς μόνο η πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα, αλλά και η εθνική ακεραιότητα».
Ο κ. Τσίπρας ξεκινά από τον πόλεμο στην Ουκρανία σημειώνοντας ότι δεν ήταν απρόβλεπτος ούτε αναπόφευκτος και προσθέτει ότι προφανώς η κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, με την εισβολή σε μία τρίτη χώρα, βαραίνει τη Ρωσία του προέδρου Πούτιν. Αλλά, αναμετρώντας την κλιμάκωση των γεγονότων που οδήγησαν στη σύρραξη, ένας ψύχραιμος παρατηρητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν η Δύση δεν επέμενε στην προοπτική ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.
Ακολούθως, αναφέρει ότι ο πόλεμος ήταν τραγωδία για την Ουκρανία και ήττα για την Ευρώπη.
Όπως τονίζει:
- Ένα μέρος της ουκρανικής κυριαρχίας χάθηκε από τους εχθρούς της στο πεδίο της μάχης, καθώς η Ρωσία κατέλαβε περίπου το 20% των εδαφών της. Και ένα άλλο από τους συμμάχους της, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, που της συμπεριφέρονται σήμερα σαν αποικία και απαιτούν την ιδιοκτησία των σπάνιων γαιών της, ως αντάλλαγμα για τη στήριξη που της παρείχαν σε έναν πόλεμο που τελικά τη διέλυσε.
- Μεγάλος ηττημένος η Ευρώπη. Αντί να αποδυναμωθεί η ρωσική οικονομία, αποδυναμώθηκε η ευρωπαϊκή και ιδιαίτερα η γερμανική. Τι πέτυχε, λοιπόν, η Ευρώπη από την επιμονή της να στηρίξει μέχρις εσχάτων τον πόλεμο έναντι της επιλογής να επιδιώξει διπλωματική λύση; Μάλλον να πυροβολήσει τα πόδια της.
- Αντί η Ευρώπη, έστω και τώρα, να πρωτοστατεί στην προσπάθεια για κατάπαυση του πυρός στο ουκρανικό μέτωπο και εξεύρεση άμεσης διπλωματικής λύσης, αυτός που πρωτοστατεί είναι ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ. Αντί να αναζητήσει τους όρους για μία νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας, που να θωρακίζει τα συμφέροντά της απέναντι σε ρωσικές παρεμβάσεις, αλλά και να συμπεριλαμβάνει τη Ρωσία, αποκαθιστώντας μεταξύ άλλων και την ενεργειακή συνεργασία με αυτήν, την αναγάγει σε υπαρξιακή απειλή για την κυριαρχία και την ασφάλειά της.