«Πήγε ευτυχισμένη εκδρομή και γύρισε στην κάσα», ξεσπά η μητέρα της Ιφιγένειας που σκοτώθηκε στα Τέμπη

«Πέρασαν τρία χρόνια και κανείς φυλακή. Δεν έπρεπε κάποιος να λογοδοτήσει γι’ αυτά που γίναν;»

Ο πόνος παραμένει μεγάλος και δεν πρόκειται να φύγει ποτέ. Ακόμα αναρρωτιέται «γιατί;» η Λίλιαν Μήτσκα, μητέρας της Ιφιγένειας, που έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα των Τεμπών.

Η γυναίκα περιγράφει στην κάμερα του Happy Day τον αβάσταχτο πόνο και τον ατελείωτο εφιάλτη που βιώνει καθημερινά η οικογένειά της, ανακαλώντας μνήμες από την κόρη της και τις δραματικές στιγμές της αναζήτησης μετά το συμβάν.

«Πέρασαν τρία χρόνια και κανείς φυλακή. Δεν έπρεπε κάποιος να λογοδοτήσει γι’ αυτά που γίναν; 57 και κανείς φυλακή. Δεν είμαστε η ντροπή αυτού του τόπου; Στα Τέμπη “έφυγαν” παιδιά, γονείς. Κάηκαν, δολοφονήθηκαν. Στα Τέμπη κάηκαν ψυχές γονιών, μαμάδων, πατεράδων, γιαγιάδων… Δεν πήραμε απαντήσεις και ούτε θα πάρουμε μάλλον», δηλώνει με δάκρυα στα μάτια η κυρία Μήτσκα στην Όλγα Λαφαζάνη,

«Η ζωή τρία χρόνια τώρα είναι κόλαση, ένας ατελείωτος εφιάλτης. Είναι η καταδίκη μας. Ξυπνάς, περνάς τη μέρα σου, φεύγει η μέρα, πας για ύπνο μ’ αυτό. Ήταν το δρομολόγιο της ευτυχίας. Πήγε ένα παιδί, ευτυχισμένο, με τον φίλο της μια εκδρομή. Και γύρισε σπίτι της στην κάσα. Αυτό το οφείλουμε στην κυβέρνησή μας», σημειώνει η άτυχη μητέρα.

Φέρνοντας ξανά στη μνήμη της τις δραματικές στιγμές που ακολούθησαν μετά τη γνωστοποίηση του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, η κυρία Μήτσκα αφηγείται:

«Ήμασταν σπίτι μας. Μας πήραν τηλέφωνο και μας ενημέρωσαν οι γονείς του φίλου της. Ψάχναμε στις λίστες. Ψάχναμε από δω, ψάχναμε από κει… μας λέγαν στο ένα σημείο, μετά στο άλλο σημείο, δεν μπορούσαμε να βρούμε τίποτα. Δώσαμε δείγματα και γυρίσαμε πίσω».

«Να μπουν οι υπεύθυνοι φυλακή. Όλοι. Να αρχίζει από την κυβέρνηση, γραμματείς, όλοι αυτοί που φάγαν, όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι, οι πάντες. Όλοι. Να μπουν φυλακή. Όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για αυτό το φαγοπότι, είναι 57 άνθρωποι στο χώμα και πρέπει να μπουν 57 φορές ισόβια όσοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι.

Βέβαια υπάρχει θυμός. Πώς να μην υπάρχει; Όταν σε προκαλούν κάθε μέρα; Η ψυχολογία μας είναι ψυχολογία ενός γονιού που έχει πόνο, που έχει απελπισία, που έχει χάσει το παιδί του, που πάει στον γιατρό του, που ζητάει βοήθεια, που πάει στα μνήματα, που κάνει το μνημόσυνο, που πάει στο δικαστήριο, που τον κοροϊδεύουνε», σημειώνει χαρακτηριστικά στην πρωινή εκπομπή του Alpha.

«Η Ιφιγένεια ετοιμαζόταν να κάνει το μεταπτυχιακό της, ν’ άνοιγε τα φτερά της. Το χαμόγελό της νομίζω ήταν το πιο όμορφο που μπορούσες να δεις σ’ αυτή την πόλη. Λέγαν όλοι “το χαμόγελο των Γιαννιτσών”. Ήταν ένα όμορφο παιδί που χαμογελούσε. Έτσι λέγανε. “Η όμορφη Ιφιγένεια”.

Εγώ θέλω να πιάσω αυτό το παιδί μου και να το δείξω σε εκείνον που λέει ότι παίζουμε θέατρο. Είμαστε εδώ για να κάνουμε δικαστήριο όχι θέατρο. Αυτό το παιδάκι είναι θέατρο; Ή τα άλλα παιδάκια που χάθηκαν; Που ήταν φοιτητές, που κάηκαν, αλλοιώθηκαν, που ρημάχτηκαν, που μπαζώθηκαν; Ντροπή! Φτάνει! Αυτά τα παιδάκια είναι στο χώμα. Όταν θα αρχίζουν τα δικαστήρια, εκεί θα χρειαστούμε τη μεγαλύτερη στήριξη του κόσμου. Ελπίζουμε ότι μία μέρα αυτοί που ευθύνονται για όλα αυτά, θα μπουν φυλακή», καταλήγει με δάκρυα στα μάτια η κυρία Μήτσκα για το έγκλημα στα Τέμπη.