Σε 22 Μουντιάλ μέχρι στιγμής, καθώς περιμένουμε το 23ο που θα αρχίσει σε λίγες μέρες, είναι πολλές οι στιγμές, τα γκολ, οι φάσεις που έμειναν στην ιστορία, υπάρχουν όμως μόνο δύο που έγραψαν την ιστορία και έγιναν μέσα σε 4 λεπτά, κάτω από τον καυτό ήλιο στο Αζτέκα, στις 22 Ιουνίου 1986 και είχαν για… δημιουργό τους τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, στο Αργεντινή – Αγγλία που δεν θα ξεχαστεί ποτέ…
Ο Μαραντόνα δεν ήταν απλά ένας τύπος που ήταν καλός με τη μπάλα στα πόδια. Δεν ήταν ένας αθλητής που σκεφτόταν τη δουλειά του και μόνο. Ήταν, με τα καλά του και τα στραβά του, μια προσωπικότητα bigger than life και ήταν και γεννημένος νικητής. Και αυτό θα το καταλάβαιναν όλοι για τα καλά το 1986, όταν πήρε από το χέρι την εθνική Αργεντινής και την οδήγησε στην κορυφή του κόσμου, κάνοντας απίθανα πράγματα. Και τα πιο απίθανα έγιναν στον προημιτελικό με τους Άγγλους, τους οποίους οι Αργεντίνοι μιλούσαν όσο τίποτα άλλο λόγω όσων είχαν γίνει στα νησιά Φώκλαντ.
Ήταν η μέρα που ο Μαραντόνα αποφάσισε να τιμωρήσει τον… εχθρό, ταπεινώνοντας τον δύο φορές. Τη μία με την πονηριά ή την αλητεία του, όπως θέλει ο καθένας το βλέπει, την άλλη με την αξία του και την ανωτερότητά του. Και τα έκανε όλα αυτά μέσα σε λίγα λεπτά. Στο 51′, με τη μπάλα να σηκώνεται ψηλά και τον Σίλτον να κάνει έξοδο για τη μπλοκάρει, ο Ντιέγκο αποφάσισε ότι ο σκοπός όντως αγιάζει τα μέσα και χρησιμοποίησε το χέρι του για να κάνει το 1-0. Ήταν το περίφημο «χέρι του Θεού».
Αμέσως μετά, στο 55ο λεπτό, ο Θεός αποφάσισε να κάνει πλάκα στην Αγγλία και με τα πόδια, παίρνοντας τη μπάλα λίγο έξω από την περιοχή της Αργεντινής, διασχίζοντας όλο το γήπεδο αποφεύγοντας όποιον βρήκε μπροστά του και πλασάροντας προ κενής εστίας για το 2-0. Αλητεία ήταν κι αυτό το γκολ, ποδοσφαιρική όμως. Οι Άγγλοι μείωσαν σε 2-1, προσπάθησαν για την ισοφάριση, αλλά τελικά ηττήθηκαν, αποκλείστηκαν και έμειναν να… καταριούνται τον Ντιέγκο επειδή ήταν «κλέφτης». Ήταν όντως όμως;
«Το να κλέψεις τους κλέφτες δεν είναι αμαρτία», ήταν η δική του απάντηση, έχοντας χαρίσει μια παράσταση που όμοιά της δεν είχε υπάρξει πριν και δεν υπήρξε και μετά.