Μουντιάλ 1954: Το θαύμα της Βέρνης, η αμφεταμίνη των Ναζί και τα προβλήματα υγείας των παικτών

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Η κατάκτηση του Μουντιάλ 1954 από τη Γερμανία με νίκη επί της Ουγγαρίας που της είχε βάλει 8 γκολ λίγες μέρες νωρίτερα έμεινε στην ιστορία σαν το θαύμα της Βέρνης, τα επόμενα χρόνια όμως θα έπεφταν σκιές πάνω του με όσα θα αποκαλύπτονταν…

Στη σύγχρονη εποχή του ποδοσφαίρου τα «πάντσερ» ήταν και είναι πάντα φαβορί κόντρα στους Μαγυάρους, το 1954 όμως δεν ήταν έτσι. Με Πούσκας, Τσίμπορ, Κόσιτς στη σύνθεσή της, αήττητη για 42 συνεχόμενους αγώνες, νικήτρια του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 και με δύο επιβλητικές νίκες επί της Αγγλίας, με 6-3 εκτός έδρας και με 7-1 εντός, η Ουγγαρία ήταν η καλύτερη ομάδα του κόσμου.

Και ως τέτοια, μπήκε φουριόζα στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργάνωση, διαλύοντας με 9-0 τη Βόρεια Κορέα και με 8-3 τη Γερμανία. Έτσι, όταν οι δύο ομάδες συναντήθηκαν ξανά, στον τελικό, όλοι ήταν σίγουροι για το τι θα δουν και το ξεκίνημα το ματς έμοιαζε να τους επιβεβαιώνει: Στο 8ο λεπτό οι Μαγυάροι ήταν ήδη μπροστά με 2-0. Αυτή τη φορά, όμως, το… μενού δεν είχε ακόμη μία 8άρα, αλλά μία απίστευτη ανατροπή.

Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά οι Γερμανοί αντεπιτέθηκαν και έκαναν την ανατροπή, κατακτώντας το τρόπαιο με το τελικό 3-2. Η Γερμανία για πρώτη φορά ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια, η νίκη της θεωρήθηκε και έμεινε στην ιστορία σαν θαύμα και σίγουρα βοήθησε στο να ανέβει το φρόνημα του λαού, κάτι που ήταν απαραίτητο μετά τα συντρίμμια που είχε αφήσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μια επιτυχία, όμως, στην οποία έπεσαν σκιές και μάλιστα από Γερμανούς, από το Humboldt University του Βερολίνου.

Σύμφωνα με την έρευνα που έκανε, η εθνική ομάδα της Γερμανίας είχε ντοπαριστεί πριν τον τελικό με την αμφεταμίνη Pervitin. Ήταν η αμφεταμίνη που έπαιρναν οι Ναζί στρατιώτες και το αποτέλεσμα της έρευνας ενισχύθηκε από το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι Γερμανοί που αγωνίστηκαν στον τελικό του Μουντιάλ 1954 παρουσίασαν το ίδιο πρόβλημα υγείας και έμειναν εκτός δράσης για πολλούς μήνες. Κάποιοι στάθηκαν ακόμη πιο άτυχοι, όπως ο Ρίτσαρντ Χέρμαν, ο οποίος πέθανε το 1962, σε ηλικία 39 ετών, λόγω κίρρωσης.

Έχοντας στη διάθεσή τους την ένεση και τη βελόνα που χρησιμοποιήθηκε σε όλους τους παίκτες, οι αναλύσεις που έγιναν έδειξαν ότι υπήρχαν ίχνη της αμφεταμίνης Pervitin. Όχι της βιταμίνης C, όπως είχαν ισχυριστεί οι άνθρωποι της γερμανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Για αυτή, θα αρκούσε οι παίκτες να φάνε από ένα πορτοκάλι…

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε εάν το επιθυμείτε. ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πολιτική Απορρήτου & Cookies