Την Πέμπτη, 30 Απριλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος λειτούργησε και ομίλησε στον Ιερό Ναό Αγίων Ιάσονος και Σωσιπάτρου, στο προάστιο της Γαρίτσας της Κέρκυρας.
Από την φετινή χρονιά καθιερώθηκε για πρώτη ξεχωριστός εορτασμός της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κερκύρας της Βασιλίδος, μετά των συν αυτή Αγίων επτά Μαρτύρων, προκειμένου να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στους μεγάλους αυτούς Αγίους προερχομένων εκ των σπαργάνων της τοπικής μας Εκκλησίας.
Ακόμη, αξιοσημείωτο είναι ότι εψάλη για πρώτη φορά η ασματική ακολουθία της Αγίας, η οποία αποτελεί καρπό πνευματικού μόχθου και ευλογημένης δημιουργίας ενός νέου υμνογράφου και τέκνου της τοπικής μας Εκκλησίας, του φοιτητού Φιλολογίας κ. Σπυρίδωνος Περδικομάτη, αναδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό τη ζώσα συνέχεια και τη δημιουργική έκφραση της εκκλησιαστικής μας παραδόσεως.
Κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος στο πολυπληθές εκκλησίασμα, ο κ. Νεκτάριος έλαβε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή εις Μεγαλομάρτυρας που αναγνώσθηκε κατά τη Θεία Λειτουργία. Συγκεκριμένα, ορμώμενος από το λόγο του Κυρίου προς τους μαθητές Του, υπογραμμίζοντας ότι ο Χριστιανός είναι κατεξοχήν μαθητής του Χριστού, ο οποίος καλείται να ακολουθήσει όχι έναν δρόμο ευκολίας, αλλά μία πορεία μαρτυρίας και ομολογίας. Όπως επεσήμανε, ο ίδιος ο Κύριος προειδοποίησε ότι θα έλθει χρόνος κατά τον οποίο οι πιστοί θα διώκονται και θα θανατώνονται και μάλιστα από εκείνους που θα θεωρούν ότι προσφέρουν λατρεία στο Θεό.
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι οι λόγοι αυτοί δεν αφορούν μόνον την πρώτη Εκκλησία, αλλά διατρέχουν ολόκληρη την ιστορία της, η οποία σφραγίζεται από το αίμα των Μαρτύρων. Επίσης, η Εκκλησία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, γεννήθηκε μέσα σε ένα ταπεινό σπήλαιο, ανδρώθηκε και αυξήθηκε στις κατακόμβες και τα μαρτύρια και ταπεινώθηκε μέσα στα παλάτια και στους αυτοκράτορες όταν συνδέθηκε με την εξουσία. Τότε, όπως και σήμερα, δεν έλειψαν εκείνοι που επιχείρησαν να εκμεταλλευθούν τη δύναμη της πίστεως προς ίδιον όφελος, αναζητώντας καταξίωση όχι στο Θεό, αλλά στην ανθρώπινη δόξα.
«Η αληθινή καταξίωση», υπογράμμισε, «δεν προέρχεται από τους ισχυρούς του κόσμου τούτου, αλλά από τον ίδιο τον Θεό, ο Οποίος έγινε θυσία επί του Σταυρού για τη σωτηρία του ανθρώπου». Μάλιστα, στο σημείο αυτό επεσήμανε τον κίνδυνο της σύγχρονης δυτικής ωφελιμιστικής νοοτροπίας, κατά την οποία η ελπίδα του ανθρώπου περιορίζεται στο πρόσκαιρο συμφέρον και στην υλική ευημερία, απομακρύνοντας την καρδιά από την εμπειρία της Θείας Χάριτος.
Αναφερόμενος στην εορταζομένη Αγία Κερκύρα, ο Σεβασμιώτατος την παρουσίασε ως φωτεινό παράδειγμα πίστεως και ελευθερίας. Τόνισε ότι η νεαρή βασιλοπούλα, φωτισμένη από το κήρυγμα των Αγίων Αποστόλων Ιάσονος και Σωσιπάτρου, επέλεξε συνειδητά το Χριστό, υπερβαίνοντας ακόμη και τους δεσμούς της συγγενείας και της εξουσίας. Οι Άγιοι επτά συναθλητές της Αγίας αρχικώς υπήρξαν δεσμώτες και φύλακές της κατά τον εγκλεισμό της στη φυλακή. Η κράτησή της έγινε κατόπιν διαταγής του ειδωλολάτρη πατρός της, βασιλέως Κερκυλίνου. Όμως, στη συνέχεια, οι ίδιοι προσχώρησαν στην πίστη και ανέδειξαν με τη θυσία τους το μεγαλείο της ομολογίας. Έτσι, το μαρτύριό τους κατέστη θεμέλιο της τοπικής Εκκλησίας, η οποία αγιάζεται και στερεώνεται δια του αίματος των Αγίων της.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ότι η μαρτυρία των Αγίων δεν αποτελεί παρελθόν, αλλά ζώσα πρόσκληση για το σύγχρονο άνθρωπο. Σε μία εποχή συγχύσεως και πνευματικής αστάθειας, η Αγία Κερκύρα είναι πλούτος για μας και είναι ακόμη ένα σύμβολο για τη σημερινή γυναίκα, τόσο πνευματικής σωφροσύνης, όσο και θυσίας που υπερβαίνει έναν στείρο και εγωκεντρικό δικαιωματισμό. Αναδεικνύεται ως πρότυπο εσωτερικής δυνάμεως, πίστεως και αφοσιώσεως στο Θεό. Αναδεικνύεται ακόμη σε πρότυπο ανδρείας, ψυχικής και σωματικής, ξεπερνώντας ακόμη και τα στερεότυπα ισχύος των δύο φύλων. Έτσι, η πορεία της, από την ανθρώπινη δόξα προς την ομολογία και το μαρτύριο, φανερώνει ότι ο αληθινός πλούτος δε βρίσκεται στα πρόσκαιρα, αλλά στη δύναμη της πίστεως, στην ελπίδα της αγάπης και της παρουσίας του Θεού.
Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε Χρόνια Πολλά σε όλους. Ακόμη, κάλεσε τους πιστούς να εμπνευσθούν από το παράδειγμα των Αγίων και να καλλιεργήσουν θάρρος, πίστη και αγάπη, ώστε να παραμείνουν σταθεροί στην ομολογία του Χριστού μέσα στις προκλήσεις της εποχής, έχοντας βεβαιότητα ότι η παρουσία του Θεού αποτελεί τη μόνη αληθινή ελπίδα και δύναμη της ζωής.