Στα 39 του χρόνια, ο Λιονέλ Μέσι εξακολουθεί να αποτελεί το απόλυτο σημείο αναφοράς της εθνικής Αργεντινής. Η εικόνα του μέσα στο γήπεδο διαφέρει αισθητά από εκείνη των προηγούμενων διοργανώσεων, καθώς πλέον περνά μεγάλα διαστήματα περπατώντας ή παραμένοντας σχεδόν ακίνητος. Ωστόσο, αυτή η διαχείριση δυνάμεων αποτελεί βασικό στοιχείο του τρόπου παιχνιδιού που έχει υιοθετήσει η «αλμπισελέστε». Οι συμπαίκτες του κυκλοφορούν υπομονετικά την μπάλα, περιμένοντας τη στιγμή που ο αρχηγός τους θα κινηθεί στον κατάλληλο χώρο ή θα ζητήσει την πάσα.
Το σύστημα της Αργεντινής είναι σχεδιασμένο ώστε να αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα του Μέσι. Όταν εκείνος αποφασίζει να επιταχύνει, η ομάδα γνωρίζει πως έχει εντοπίσει μια ευκαιρία για να δημιουργήσει ή να εκτελέσει μια φάση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε το παιχνίδι με το Πράσινο Ακρωτήρι, όταν ο Λισάντρο Μαρτίνες τον τροφοδότησε με μακρινή μεταβίβαση και ο Μέσι ολοκλήρωσε τη φάση με χαρακτηριστική ψυχραιμία, σημειώνοντας ακόμη ένα γκολ στη διοργάνωση.
Η Αργεντινή διεκδικεί κάτι που καμία παγκόσμια πρωταθλήτρια δεν έχει πετύχει εδώ και δεκαετίες: να διατηρήσει τον τίτλο της. Μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ του 2022, ο ίδιος ο Μέσι είχε αφήσει να εννοηθεί ότι εκείνος θα ήταν ο τελευταίος του αγώνας στη διοργάνωση. Η μετακίνησή του στην Ίντερ Μαϊάμι θεωρήθηκε από πολλούς ως το τελευταίο κεφάλαιο της καριέρας του, όμως η αγωνιστική του ποιότητα όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά εξακολουθεί να καθορίζει τις εξελίξεις σε κορυφαίο επίπεδο.
Στην Μπαρτσελόνα, σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων του συλλόγου, κάθε σημαντική απόφαση λαμβανόταν έχοντας υπόψη τις επιθυμίες του. Αντίστοιχα και στην εθνική Αργεντινής, το αγωνιστικό μοντέλο διαμορφώθηκε σταδιακά γύρω από τα χαρακτηριστικά του, ενώ ο ίδιος κουβαλούσε επί χρόνια το βάρος της ευθύνης για τα αποτελέσματα της ομάδας.
Η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι πως πλέον αγωνίζεται χωρίς το άγχος της καταξίωσης. Έχοντας κατακτήσει το μοναδικό τρόπαιο που έλειπε από την καριέρα του, εμφανίζεται πιο ήρεμος και πιο εκφραστικός μέσα στο γήπεδο, απολαμβάνοντας το παιχνίδι χωρίς την πίεση που τον συνόδευε για πολλά χρόνια.
Καθοριστικό ρόλο στη νέα εικόνα της Αργεντινής έχει παίξει και ο Λιονέλ Σκαλόνι. Όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία, επιχείρησε αρχικά να εφαρμόσει ένα πιο γρήγορο, ευρωπαϊκού τύπου ποδόσφαιρο. Στην πορεία, όμως, η ομάδα προσαρμόστηκε στις ανάγκες του Μέσι, επιλέγοντας έναν τρόπο ανάπτυξης που βασίζεται στην ελεγχόμενη κατοχή, στις συνεχείς κοντινές πάσες και στη διατήρηση του ρυθμού, αντί για το παιχνίδι υψηλής έντασης και τις διαρκείς μεταβάσεις.
Η Αργεντινή δημιουργεί τις περισσότερες επιθέσεις της από τον κεντρικό άξονα, με τον Μέσι να κινείται ελεύθερα σε διάφορες ζώνες του γηπέδου μέχρι να βρεθεί έξω από την αντίπαλη περιοχή, εκεί όπου παραμένει εξαιρετικά αποτελεσματικός. Οι ποδοσφαιριστές των άκρων λειτουργούν συχνά υποστηρικτικά, δημιουργώντας χώρους ώστε ο αρχηγός να μπορεί να δεχθεί την μπάλα στις ιδανικές συνθήκες.
Παράλληλα, το συγκεκριμένο αγωνιστικό μοντέλο παρουσιάζει και αδυναμίες. Η Αργεντινή δεν πιέζει ιδιαίτερα ψηλά, δεν βασίζεται στην ταχύτητα των αντεπιθέσεων και σε αρκετές περιπτώσεις δυσκολεύεται αμυντικά απέναντι σε ομάδες που κυκλοφορούν σωστά την μπάλα. Η εξάρτηση από τον Μέσι παραμένει εμφανής, γεγονός που αυξάνει την πίεση όταν ο αντίπαλος καταφέρει να περιορίσει τη δράση του.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτή η απόλυτα προσαρμοσμένη στον Μέσι αγωνιστική φιλοσοφία αρκεί για να οδηγήσει την Αργεντινή σε δεύτερη συνεχόμενη κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αν τα καταφέρει, ο 39χρονος αρχηγός της θα έχει υπογράψει ένα από τα σημαντικότερα ατομικά επιτεύγματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και σε αυτή την ηλικία μπορεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα μιας ομάδας που έχει χτιστεί γύρω από τη δική του ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα.