Για τη Φλωρεντία, η αρχή μιας νέας εποχής ήρθε πριν από 40 χρόνια, στις 21 Σεπτεμβρίου 1986. Στο «Comunale», η Φιορεντίνα υποδεχόταν τη Σαμπντόρια για τη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος και ένας 19χρονος έμελλε να συστηθεί στο ιταλικό ποδόσφαιρο.
Ο Ευγένιο Μπερσελίνι δεν φοβόταν να εμπιστευτεί νεαρούς ποδοσφαιριστές. Το είχε κάνει παλαιότερα με τον Τζουζέπε Μπεργκόμι στην Ίντερ και με τον Τζιανλούκα Βιάλι στη Σαμπντόρια. Αυτή τη φορά, η επιλογή του ήταν ο Ρομπέρτο Μπάτζιο.
Ο νεαρός από το Καλντόνιο είχε ήδη προλάβει να τραβήξει τα βλέμματα. Είχε ξεκινήσει επαγγελματικά μόλις στα 16 του με τη Λανερόσι Βιτσέντσα, στη Serie C, έχοντας ως μεγάλο είδωλο τον Ζίκο. Ήταν το έκτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας και μικρός πήγαινε με τον πατέρα του στο γήπεδο για να παρακολουθήσει τη μεγάλη Βιτσέντσα του Πάολο Ρόσι.
Η πορεία του, όμως, είχε σημαδευτεί από ακραίες δυσκολίες. Σε αγώνα απέναντι στη Ρίμινι, την οποία προπονούσε ο νεαρός τότε Αρίγκο Σάκι, υπέστη καταστροφικό τραυματισμό στο δεξί γόνατο. Υπέστη ζημιές στον πρόσθιο χιαστό, την κάψα, τον μηνίσκο και τον πλάγιο σύνδεσμο. Στο Σεντ Ετιέν υποβλήθηκε σε βαριά επέμβαση από την ομάδα του καθηγητή Μπουσκέ, ενώ χρειάστηκαν 220 συνδετήρες για να κλείσει το τραύμα.
Παρά τον εφιάλτη, η Φιορεντίνα πίστεψε σε εκείνον και τον απέκτησε έναντι περίπου τριών δισεκατομμυρίων λιρών. Ο Μπάτζιο πέρασε έναν ολόκληρο χρόνο στην αποθεραπεία και, όπως έχει διηγηθεί, έφτασε στο σημείο να μην αισθάνεται άνετα ούτε να καταθέσει στην τράπεζα τα χρήματα του συμβολαίου του. Τα σχετικά έγγραφα έφταναν στο σπίτι του στο Καλντόνιο και εκείνος τα άφηνε στοιβαγμένα κάτω από το τηλέφωνο.
Η πρώτη παράσταση
Απέναντι στη Σαμπντόρια, ο 19χρονος μπήκε στην ενδεκάδα και άφησε αμέσως το στίγμα του. Από δικό του κόρνερ ξεκίνησε η φάση για το πρώτο γκολ του Ραμόν Ντίας, ο οποίος σημείωσε δύο τέρματα στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Το δεύτερο ήρθε μάλιστα από εκτέλεση φάουλ, από το σημείο που αργότερα θα γινόταν συνώνυμο του ίδιου του Μπάτζιο.
Ο νεαρός επιθετικός είχε απέναντί του τον Λούκα Φούζι, όμως η προσωπική του ποιότητα ήταν τέτοια που ο αντίπαλος αδυνατούσε να τον περιορίσει. Οι εφημερίδες τον ανέδειξαν ομόφωνα κορυφαίο του αγώνα και όταν αντικαταστάθηκε λίγο πριν το τέλος από τον Σέρτζιο Μπατιστίνι, το γήπεδο τον αποχαιρέτησε με θερμό χειροκρότημα.
Ήταν μόλις η δεύτερη αγωνιστική, αλλά η Φλωρεντία είχε ήδη καταλάβει πως είχε μπροστά της κάτι ξεχωριστό. Οι ντρίμπλες, οι κάθετες μεταβιβάσεις και κυρίως ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο χειριζόταν την μπάλα είχαν κάνει τους οπαδούς της Φιορεντίνα να τον λατρέψουν.
Είχε προηγηθεί η πρώτη του συμμετοχή στο Κύπελλο UEFA απέναντι στην Μποαβίστα, όπου είχε δώσει τα πρώτα δείγματα της ξεχωριστής του ποιότητας. Η συνέχεια, ωστόσο, δεν θα ήταν καθόλου εύκολη.
Για ακόμη μία φορά, το γόνατο
Μία εβδομάδα μετά το ντεμπούτο του στη Serie A, ο Μπάτζιο τραυματίστηκε ξανά στο δεξί γόνατο και δεν ταξίδεψε στο Μπρέσια. Τον εξέτασε ο καθηγητής Πάολο Αλιέτι, ο ίδιος γιατρός που λίγους μήνες νωρίτερα είχε χειρουργήσει τον Τζανκάρλο Αντονιόνι.
Η διάγνωση σήμαινε νέα μεγάλη διακοπή. Ο Μπάτζιο έχασε ουσιαστικά ολόκληρη τη σεζόν και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι τις 26 Απριλίου 1987 για να επιστρέψει, στο παιχνίδι της Φιορεντίνα με την Ίντερ στο «Σαν Σίρο». Συμμετείχε στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια εκείνης της περιόδου.
Χρόνια αργότερα, ο ίδιος θα αποκάλυπτε ότι συνολικά χρειάστηκε να υποβληθεί σε έξι επεμβάσεις στα γόνατα, τέσσερις στο δεξί και δύο στο αριστερό. Παρά τον πόνο και τις αλλεπάλληλες δοκιμασίες, δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσπάθεια.
Η καριέρα του Ρομπέρτο Μπάτζιο μόλις είχε αρχίσει. Και, παρά το γεγονός ότι τα πρώτα της βήματα ήταν γεμάτα τραυματισμούς και ατυχίες, η συνέχεια θα τον μετέτρεπε σε έναν από τους πιο εμβληματικούς ποδοσφαιριστές που γνώρισε ποτέ το ιταλικό και παγκόσμιο ποδόσφαιρο.