Αποκαλυπτικός ήταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στην συνέντευξή του στους «EuroInsiders». Αναφέρθηκε στη διαδρομή του Παναθηναϊκού και στη νέα εποχή με την επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Παράλληλα μίλησε για την απόφασή του να αφαιρέσει το λάβαρο του Ντέγιαν Μποντιρόγκα και ανακοίνωσε ότι αυτό θα επιστρέψει σύντομα, ενώ αποκάλυψε ότι κατέθεσε σοβαρή πρόταση για τον Νίκολα Γιόκιτς και πως σκοπεύει να προσπαθήσει ξανά για την απόκτησή του.
Αναλυτικά όσα είπε ο Γιαννακόπουλος στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης του στους EuroInsiders:
«Απαράδεκτο το περιστατικό ανάμεσα σε Τζόουνς και Ναν»
«Το περιστατικό ανάμεσα στον Τάιρικ Τζόουνς και τον Κέντρικ Ναν στους φετινούς τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος ήταν πολύ λυπηρό. Τα επεισόδια ανάμεσα σε αθλητές είναι απαράδεκτα.
Ιδιαίτερα όταν δεν συμβαίνουν μέσα στην ένταση του αγώνα, αλλά στα αποδυτήρια. Αυτό κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη. Μπορώ να καταλάβω ότι κάτι μπορεί να συμβεί στο παρκέ. Η ένταση και η πίεση βρίσκονται στα ύψη.
Όλοι μας, όμως, αποτελούμε παράδειγμα για τον κόσμο και πρέπει να προσπαθούμε να διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Το λέω αυτό για να το ακούω και εγώ ο ίδιος. Δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό που συνέβη. Σε τέτοιες περιπτώσεις θεωρώ ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές ποινές, ακριβώς επειδή πρόκειται για απαράδεκτες συμπεριφορές».
«Έχω πληρώσει 2,2 εκατομμύρια ευρώ σε πρόστιμα»
«Σε σύγκριση με τα 300.000 ευρώ που χρειάστηκε να πληρώσω επειδή μπήκα σε ένα γήπεδο, την εποχή του Τζόρντι, αυτό δεν είναι τίποτα.
Έχω πληρώσει συνολικά 2,2 εκατομμύρια ευρώ. Επειδή πήγαινα στο γήπεδο ή επειδή δημοσίευα stories στο Instagram. Γιατί; Αυτό θα πρέπει να το ρωτήσετε σε εκείνους. Ο Τζόρντι έχει πλέον αποχωρήσει ούτως ή άλλως. Δεν μπορείτε να δείτε μια πιο ήρεμη εκδοχή μου, διότι έχω ήδη τιμωρηθεί για τις επόμενες, νομίζω, τρεις ζωές μου.
Φυσικά και μαθαίνω. Ποτέ δεν διαμαρτύρομαι εάν δεν έχω προκληθεί. Όταν, όμως, είδα όσα συνέβησαν απέναντι στη Βαλένθια, ως το κερασάκι στην τούρτα ολόκληρης της σεζόν, ένιωσα ότι προκλήθηκα. Αναμφίβολα, πάντως, θα έπρεπε να είχα διατηρήσει την ψυχραιμία μου».
«Ζητούσα ένα φάουλ και τιμωρήθηκα»
«Δεν έφτασα καν πίσω από τη γραμματεία. Βρισκόμουν πίσω από τον πάγκο του Παναθηναϊκού και έκανα ένα ή δύο βήματα παραπάνω, ζητώντας ένα φάουλ. Δεν έβρισα, δεν χρησιμοποίησα άσχημες εκφράσεις. Ζητούσα απλώς ένα φάουλ και τιμωρήθηκα με τρεις αγωνιστικές».
Όταν οι EuroInsiders επισήμαναν ότι οι τρεις αγωνιστικές αντιστοιχούσαν ακριβώς στα παιχνίδια που θα ακολουθούσαν εάν ο Παναθηναϊκός προκρινόταν στο Final Four, απάντησε: «Δεν το είπα εγώ. Εσείς το είπατε».
«Θα ήθελα τον Τεόντοσιτς»
«Δυστυχώς, ο παίκτης που θα ήθελα περισσότερο να είχα υπογράψει μέχρι σήμερα σταμάτησε το μπάσκετ και νομίζω, έχει αναλάβει πλέον ρόλο general manager. Αυτός είναι ο Μίλος Τεόντοσιτς.
Πιστεύω ότι, μετά τον Σάρας, είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος που έχω δει μέσα στο παρκέ. Μετά τον Δημήτρη Διαμαντίδη, είναι ο πιο πολυτάλαντος παίκτης που έχω δει στο γήπεδο. Θεωρώ ότι αυτοί οι τρεις βρίσκονται σε μια κατηγορία μόνοι τους. Επομένως, ο παίκτης που θα ήθελα να είχα αποκτήσει είναι ο Μίλος Τεόντοσιτς».
«Θα υπογράψω τον Γιόκιτς την επόμενη χρονιά»
«Υπάρχει ένας παίκτης που αποτελεί όνειρό μου, τον οποίο δεν έχω υπογράψει ακόμη, αλλά θα τον υπογράψω την επόμενη χρονιά. Το θέμα είναι ότι έχω ήδη τρεις παίκτες με τριετή συμβόλαια. Τι θα κάνω; Πού θα αγωνιστεί; Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν το προηγούμενο βράδυ.
Έχουμε τον Γιαμπουσέλε, τον Λεσόρ και τον Φαλ. Εξαιρετικά. Πού θα χωρέσει; Είναι ο Γιόκιτς, ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο! Μη γελάτε. Εάν δεν υπογράψω τον Γιόκιτς, δεν πρόκειται να φύγω από πουθενά. Δεν πάω πουθενά.
Φέτος προσπάθησα να καταθέσω πρόταση. Και το λέω σοβαρά, διότι δεν θέλω να πιστέψει ο κόσμος ότι αστειεύομαι.
Έκανα μια πολύ σοβαρή πρόταση τόσο προς την ομάδα του όσο και προς τον ίδιο. Η απάντηση που έλαβα ήταν αρνητική. Γνωρίζω ότι είχε ακόμη έναν χρόνο στο συμβόλαιό του και προσπάθησα να εξαγοράσω την τελευταία χρονιά.
Δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να το συζητήσουν. Χρειάστηκαν μόλις μερικά δευτερόλεπτα για να απαντήσουν: “Ποιος; Ελλάδα; Πού; Τι; Αντίο”. Αυτή ήταν η αντίδραση της ομάδας του. Ίσως αργότερα. Ας περιμένουμε μέχρι την επόμενη χρονιά. Ο Γιόκιτς στη EuroLeague θα ήταν κάτι απίστευτο».
«Λάθος η απόφαση για τον Μποντιρόγκα»
«Όλοι κάνουν λάθη. Ο Ντέγιαν είναι ένας θρύλος για τον Παναθηναϊκό. Είναι ένας θρύλος για το ευρωπαϊκό μπάσκετ και, πάνω απ’ όλα, είναι φίλος. Επομένως, αφήνοντας όλα τα υπόλοιπα στην άκρη, είναι φίλος μου.
Δεν πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει αποχωρήσει από το μπάσκετ. Παραμένει στον χώρο και κατέχει μια συγκεκριμένη θέση. Όσο βρισκόμαστε ακόμη στον χορό, πρέπει να δεχόμαστε τόσο το χειροκρότημα όσο και την κριτική.
Δεν ήμουν ικανοποιημένος με ορισμένα πράγματα, όμως η απόφασή μου ήταν ξεκάθαρα λανθασμένη και αυτό θα διορθωθεί. Το λάβαρο θα επιστρέψει. Θα επιστρέψει πολύ σύντομα».
«Πρέπει να αναγνωρίζω τα λάθη μου»
«Γνωρίζετε κάποιον που τα κάνει όλα σωστά; Εγώ γνωρίζω μόνο δύο ανθρώπους στην Ελλάδα!
Από τη στιγμή που θα σε κάνω να αναγνωρίσεις το λάθος σου, είτε σου αρέσει είτε όχι, και θα προσπαθήσω με κάθε τρόπο να σε πείσω και να σε κάνω να το καταλάβεις, τότε πρέπει και εγώ να αναγνωρίζω και να αποδέχομαι τα δικά μου λάθη.
Σε ορισμένους τομείς της ζωής μου συγχωρώ. Υπάρχουν, όμως, και πράγματα που δεν θα συγχωρούσα ούτε στην επόμενη ζωή μου».
Ο ρόλος του Διαμαντίδη
«Ο ρόλος του Διαμαντίδη στην ομάδα αποτελεί απόφαση του προπονητή. Δεν θα βρίσκεται στο επιχειρηματικό κομμάτι. Θα αποτελεί μέρος ολόκληρης της οικογένειας που βρίσκεται στο παρκέ.
Δεν γνωρίζω εάν θα κάθεται στον πάγκο. Δεν νομίζω ότι θα βρίσκεται εκεί, αλλά θα αποτελεί μέρος αυτού του αγωνιστικού συνόλου. Η σχέση μου με τον Δημήτρη; Βρίσκεται στον σύλλογο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Συνήθως συμβαίνει να βρισκόμαστε στο ίδιο θέρετρο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Πάντοτε θα φάμε μαζί ένα βραδινό ή ένα μεσημεριανό και μπορεί να παίξουμε μερικές ρακέτες. Φυσικά, φοβάται πάντοτε να έρθει να παίξει μπάσκετ μαζί μου, επειδή γνωρίζει ότι θα χάσει.
Ο Δημήτρης είναι αρκετά εσωστρεφής. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι μπορείτε να τον πείσετε να μιλήσει. Άλλωστε πείσατε εμένα, που μιλάω μία φορά κάθε πέντε χρόνια».
«Ο Ζέλικο βρίσκεται στην καρδιά μου»
«Έχω μια προσωπική σχέση με τον Ζέλικο, η οποία είναι τέτοια ώστε η σχέση που είχε εκείνος με τον πατέρα μου να μην μπορεί να επηρεάσει τη σχέση που έχει μαζί μου. Η δική μας σχέση ήταν ήδη εξαιρετική.
Αυτό που την έκανε ακόμη πιο δυνατή είναι εκείνο που σας ανέφερα προηγουμένως. Δεν τον ενδιέφερε πού θα διεξαγόταν το τουρνουά. Δεν τον ενδιέφερε πότε θα γινόταν ή οτιδήποτε άλλο. Θα ακύρωνε τα πάντα προκειμένου να έρθει στο τουρνουά “Παύλος Γιαννακόπουλος”. Αυτό είναι κάτι που θα σέβομαι μέχρι την ημέρα που θα πεθάνω.
Ο Ζέλικο βρίσκεται στην καρδιά μου. Βρισκόταν, βρίσκεται και θα βρίσκεται εκεί για πάντα. Ο Ζέλικο είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο είσαι μαζί για 13 χρόνια. Και μετά από αυτά τα 13 χρόνια διατηρείς επαφή για ακόμη 13 χρόνια.
Έχουμε ζήσει μαζί τόσα πράγματα, τόσα τουρνουά “Παύλος Γιαννακόπουλος”, τόσες στιγμές. Ήταν ο πρώτος που προσκλήθηκε και ο πρώτος που απάντησε. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι ίσως δεν χρειάζεται καν να του στείλω πρόσκληση. Αρκεί να του πω τις ημερομηνίες και θα είναι εκεί.
Έχω κρατήσει μια σχέση με τον ίδιο, με τη μητέρα του και με την οικογένειά του, όπως και εκείνος με τη δική μου οικογένεια. Πάντα είχα στο μυαλό μου ότι κάποια στιγμή, εφόσον θα ήμουν ακόμη υγιής, ακόμη στο μπάσκετ και ακόμη στον Παναθηναϊκό, θα ήθελα να δω αυτή τη συνεργασία να γίνεται ξανά πραγματικότητα. Είμαι πολύ τυχερός. Είμαι ακόμη υγιής, είμαι ακόμη εδώ και είμαι ακόμη στον Παναθηναϊκό».
«Ίσως το καλύτερο ρόστερ»
«Και φέτος τι βλέπω; Βλέπω τον Ζέλικο πίσω. Βλέπω ανθρώπους που συνδέονται με εκείνη την εποχή να επιστρέφουν. Τον Διαμαντίδη, τον Μπατίστ, τον Αλβέρτη.
Βλέπω ξανά ανθρώπους που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στον σύλλογο. Και βλέπω μια ομάδα που, τουλάχιστον στα χαρτιά, κατά τη γνώμη μου, είναι ίσως το καλύτερο ρόστερ που έχει δημιουργηθεί ποτέ».
«Οδηγούσα και βρέθηκα εκτός δρόμου»
«Η ταχύτητα είναι επικίνδυνη, όπως και οι στροφές στο Μόντε Κάρλο. Ευτυχώς δεν ζω εκεί. Δύο από τα τρακαρίσματα που είχαμε έγιναν ανάμεσα στο Μεντόν και το Μόντε Κάρλο. Ήμουν φουλ ερωτευμένος, είχα νοικιάσει ένα αυτοκίνητο, οδηγούσα, φιλούσα εκείνη που καθόταν δίπλα μου και τελικά βρέθηκα εκτός δρόμου».