Μίλαν σε αγωνιστική κρίση: Ακατανόητες επιλογές και μηδενική ένταση – Όλα για όλα με Ολυμπιακό
Ποια είναι τελικά η πραγματική εικόνα της Μίλαν; Η ομάδα που εμφανίστηκε επιβλητική στο ντέρμπι ή εκείνη που παρουσιάστηκε χωρίς ενέργεια, συνοχή και δημιουργικότητα απέναντι στη Φερεντσβάρος; Η απάντηση βρίσκεται πιθανότατα κάπου στη μέση, με τους «ροσονέρι» να εξακολουθούν να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στην απόδοσή τους, αδυνατώντας να αποκτήσουν την απαραίτητη σταθερότητα.
Η τελευταία ευρωπαϊκή αποτυχία έφερε ξανά στην επιφάνεια τα προβλήματα της ομάδας του Ρούμπεν Αμορίμ. Οι έξι τελευταίοι αγώνες χαρακτηρίζονται από συνεχείς εναλλαγές νικών και ηττών, ενώ η Μίλαν έχει καταφέρει μόλις μία φορά στις πέντε περιπτώσεις να ανατρέψει παιχνίδι στο οποίο βρέθηκε πίσω στο σκορ. Η δυσκολία αντίδρασης αποτελεί πλέον ένα από τα μεγαλύτερα αγωνιστικά της ζητήματα.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στο Europa League. Η απευθείας πρόκριση στην επόμενη φάση μοιάζει πλέον εξαιρετικά δύσκολη, ενώ ακόμη και η παρουσία στα playoffs βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Με τα υπάρχοντα δεδομένα, η ιταλική ομάδα βρίσκεται εκτός της πρώτης 24άδας και έχει μπροστά της δύσκολες αναμετρήσεις, μεταξύ των οποίων η εκτός έδρας δοκιμασία με τον Ολυμπιακό και το εντός έδρας παιχνίδι με τη Σάντερλαντ.
Οι επιλογές του Αμορίμ και η απογοητευτική εικόνα
Ένα από τα βασικά σημεία κριτικής αφορά τη διαχείριση του αγώνα από τον Αμορίμ. Οι απουσίες και το περιορισμένο βάθος του ρόστερ αποτελούν αναμφίβολα σημαντικές δυσκολίες, ωστόσο οι επιλογές του Πορτογάλου τεχνικού έδωσαν την εντύπωση ότι η προτεραιότητα είχε δοθεί στην κυριακάτικη αναμέτρηση με τη Γένοβα.
Η προσέγγιση της Μίλαν απέναντι στην εξαιρετική Φερεντσβάρος ήταν προβληματική από το ξεκίνημα. Η αρχική ενδεκάδα προκάλεσε ερωτήματα, η ένταση απουσίαζε και η κυκλοφορία της μπάλας δεν είχε ουσιαστικό αντίκρισμα. Οι παίκτες έμοιαζαν να μην έχουν ξεπεράσει ακόμη τους πανηγυρισμούς για την επιτυχία στο ντέρμπι.
Ο Αμορίμ επέλεξε σχηματισμό 4-2-3-1, δίνοντας στον Τζασάρι τον οργανωτικό ρόλο και στους Χάτσινσον και Σισέ την αποστολή να δημιουργήσουν προβλήματα στην ουγγρική άμυνα. Στην πράξη, όμως, το σχέδιο δεν λειτούργησε.
Ο Τζασάρι δεν ανταποκρίθηκε στον ρόλο του
Ιδιαίτερη κριτική δέχθηκε ο Τζασάρι, ο οποίος δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης του. Ο Μπόρμπελι έδωσε εντολή στον Μπέρο να τον περιορίσει στενά και η συγκεκριμένη τακτική αποδείχθηκε αρκετή για να βγάλει τον Ελβετό εκτός ρυθμού.
Ο μέσος της Μίλαν περιορίστηκε σε ανούσιες μεταβιβάσεις προς τα πλάγια και κινήσεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, χωρίς να καταφέρει να δώσει δημιουργική κατεύθυνση στο παιχνίδι της ομάδας του. Η έλλειψη προσωπικότητας και πρωτοβουλιών έγινε ιδιαίτερα εμφανής σε έναν αγώνα όπου η Μίλαν χρειαζόταν κάποιον να αναλάβει την οργάνωση.
Πρόβλημα υπήρχε και με τη θέση του Ραμπιό. Ο Γάλλος αγωνιζόταν αρκετά ψηλά, κοντά στην αντίπαλη περιοχή, με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι δυνατότητές του. Σε αντίθεση με το ντέρμπι, υποδεχόταν συχνά την μπάλα με πλάτη προς την αντίπαλη εστία και επέλεγε κυρίως επιστροφές.
Η μεγαλύτερη αξία του Ραμπιό βρίσκεται στην ικανότητά του να κινείται από τη μία περιοχή στην άλλη, προσφέροντας ισορροπία και ποιότητα. Η συγκεκριμένη διάταξη, όμως, δεν του επέτρεψε να αξιοποιήσει τα χαρακτηριστικά του.
Ενδεικτικό της επιθετικής δυσλειτουργίας ήταν και το γεγονός ότι ο Ράμος είχε μόλις τρεις επαφές με την μπάλα στο πρώτο ημίωρο, παρότι η Μίλαν διατηρούσε το 68% της κατοχής. Η κατοχή, χωρίς ουσιαστική δημιουργία και τροφοδότηση του επιθετικού, αποδείχθηκε πρακτικά άχρηστη.
Τα αμυντικά λάθη και η αντίδραση που δεν ήρθε
Η Φερεντσβάρος, από την πλευρά της, εκμεταλλεύτηκε τις αδυναμίες των Ιταλών και δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες ήδη από το πρώτο ημίχρονο. Ο Τζόζεφ δεν κατάφερε αρχικά να αξιοποιήσει δύο μεγάλες στιγμές, στις οποίες η Μίλαν είχε εκτεθεί από λάθη των Μουσά και Μπαρτεσάγκι, αλλά φρόντισε να πάρει την εκδίκησή του στη συνέχεια.
Ο Αμορίμ αντιλήφθηκε τα προβλήματα και επιχείρησε να αλλάξει την εικόνα με την είσοδο βασικών ποδοσφαιριστών, όπως οι Πούλισικ, Μορέιρα και Γκίλα, ενώ παράλληλα οπισθοχώρησε τον Ραμπιό. Οι παρεμβάσεις, ωστόσο, δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η Μίλαν εξακολούθησε να αναπτύσσεται με προβλέψιμο τρόπο και να αμύνεται χωρίς συνοχή. Ο Τζόζεφ εκμεταλλεύτηκε τα αμυντικά κενά και σκόραρε δύο φορές σε κενή εστία. Στην πρώτη περίπτωση, αξιοποίησε την τραγική επιστροφή της μπάλας από τον Ντε Βίντερ, την οποία δεν κατάφερε να ελέγξει ο Τοριάνι, ενώ στη δεύτερη ολοκλήρωσε μια γρήγορη αντεπίθεση έπειτα από έξυπνη ενέργεια του Ζαχαριάσεν.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό της επιθετικής αδυναμίας των «ροσονέρι» ήταν ότι η πρώτη τους τελική προσπάθεια προς την αντίπαλη εστία ήρθε στο 36ο λεπτό, με τον Χάτσινσον, σε ένα σημείο όπου η Φερεντσβάρος αγωνιζόταν ήδη με δέκα παίκτες λόγω της αποβολής του Γιουσούφ.
Ο Αμορίμ έριξε στο παιχνίδι ακόμη και τους Μόντριτς και Καμάρντα, καταλήγοντας σε ένα ανορθόδοξο 4-2-4, με τον Μορέιρα να αγωνίζεται ως αριστερός μπακ. Μια κίνηση που περισσότερο έμοιαζε με προσπάθεια απελπισίας παρά με οργανωμένο τακτικό σχέδιο.
Ο Ολυμπιακός στο προσκήνιο
Η ευρωπαϊκή εικόνα της Μίλαν προκαλεί πλέον έντονο προβληματισμό, καθώς σε τρεις από τις τέσσερις αγωνιστικές της League Phase η ιταλική ομάδα έχει παρουσιάσει απογοητευτικό πρόσωπο. Η συμμετοχή στο Europa League δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια δευτερεύουσα υποχρέωση ή ως ένα απλό παιχνίδι μέσα στην εβδομάδα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποια Μίλαν θα εμφανιστεί την Κυριακή στη Γένοβα, αλλά και ποια εικόνα θα παρουσιάσει στη συνέχεια απέναντι στον Ολυμπιακό. Η ομάδα που εντυπωσιάζει στα μεγάλα παιχνίδια έχει τις δυνατότητες να διεκδικήσει την πρόκριση. Εκείνη, όμως, που παρουσιάστηκε απέναντι στη Φερεντσβάρος κινδυνεύει να βρεθεί εκτός συνέχειας. Η αστάθεια, η έλλειψη έντασης και οι λανθασμένες τακτικές επιλογές συνθέτουν ένα πρόβλημα που ο Αμορίμ καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα.