Νέα διάσταση στην υπόθεση που αφορά τον Γιώργο Μαζωνάκη δίνουν οι συζητήσεις για το ποιος έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις, καθώς και για τα όρια που θέτει η νομοθεσία στους γιατρούς χωρίς ειδικότητα. Το θέμα τέθηκε στην εκπομπή της ΕΡΤ, με αφορμή έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και τις τοποθετήσεις εκπροσώπων της ιατρικής κοινότητας σχετικά με την ιατρική διαδικασία στην οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο γνωστός τραγουδιστής.
Στο έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών που παρουσιάστηκε στην εκπομπή επισημαίνεται ότι ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα έχει τη δυνατότητα να διατηρεί ιδιωτικό ατομικό ιατρείο. Ωστόσο, δεν μπορεί να πραγματοποιεί εξειδικευμένες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις για τις οποίες απαιτούνται πρόσθετη εκπαίδευση και ειδικές γνώσεις.
Για τις πράξεις αυτές, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, ο γιατρός οφείλει να παραπέμπει τον ασθενή σε συνάδελφο που διαθέτει την απαιτούμενη ειδικότητα.
Τα όρια για τους γιατρούς χωρίς ειδικότητα
Ο αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Κωνσταντίνος Τσαούσης, αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι οι δυνατότητες αλλά και οι περιορισμοί ενός γιατρού χωρίς ειδικότητα καθορίζονται με σαφήνεια από τον νόμο.
«Ο τελειόφοιτος της Ιατρικής είναι γιατρός», ανέφερε, εξηγώντας ότι ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφεί, να ζητά παρακλινικές εξετάσεις, καθώς και να εκδίδει ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις. Παράλληλα, όμως, όπως σημείωσε, η άσκηση της ιατρικής συνδέεται με την εκπαίδευση και την εμπειρία που έχει αποκτήσει ο κάθε γιατρός και δεν γίνεται χωρίς συγκεκριμένα όρια.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης, όπως ανέφερε, βρίσκεται το ερώτημα εάν ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα μπορεί να προχωρά σε εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις. Όπως υπογράμμισε, «έχει δικαίωμα να ασκεί την ιατρική, αλλά μέσα στα πλαίσια που του ορίζει και του επιτρέπει ο νόμος».
Τι αναφέρει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία για την πλασμαφαίρεση
Ιδιαίτερο μέρος της συζήτησης καταλαμβάνει η πλασμαφαίρεση, με την εκπομπή να παρουσιάζει απόσπασμα από ανακοίνωση της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας.
Με βάση όσα αναφέρθηκαν στην εκπομπή, η θεραπευτική πλασμαφαίρεση πραγματοποιείται από αιματολόγους και νευρολόγους και εφαρμόζεται σε συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις. Η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος ξεκίνησε ως αντιμετώπιση της θρομβωτικής πορφύρας, ενώ χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένα νευρολογικά νοσήματα και, σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, από ρευματολόγους.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Γιώργος Βασιλόπουλος, διαχώρισε την κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση από τη διαδικασία που, σύμφωνα με τον ίδιο, πραγματοποιήθηκε στην περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη.
Όπως εξήγησε, η κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση πραγματοποιείται σε συγκεκριμένες δομές, όπου υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός και για συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις. Στην υπόθεση που εξετάζεται, όπως ανέφερε, δεν έγινε αντικατάσταση του πλάσματος, αλλά μια μορφή εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος.
Κατά τον ίδιο, μια τέτοια διαδικασία θα πρέπει να γίνεται από γιατρό με την κατάλληλη ειδικότητα και εκπαίδευση. Αναφερόμενος ειδικότερα στην περίπτωση ενός παθολόγου που δεν διαθέτει την απαιτούμενη εξειδίκευση ή εξοικείωση με τη συγκεκριμένη πράξη, χαρακτήρισε την επιλογή αυτή «τουλάχιστον παράτυπη».
Ο κ. Βασιλόπουλος αναφέρθηκε και στους γιατρούς που εμπλέκονται στην υπόθεση Μαζωνάκη, σημειώνοντας ότι «το ελάχιστο που μπορώ να αποδώσω αυτή τη στιγμή είναι αμέλεια», διευκρινίζοντας ότι η αναφορά του αφορά τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη διαδικασία.
Οι κίνδυνοι κατά την εξωσωματική διαχείριση αίματος
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας στάθηκε παράλληλα στους κινδύνους που ενδέχεται να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος.
Όπως ανέφερε, στις δομές όπου πραγματοποιούνται τέτοιες διαδικασίες υπάρχει η δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης πιθανών επιπλοκών, καθώς μπορεί να εμφανιστούν υποτασικά επεισόδια αλλά και αρρυθμίες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το προσωπικό που πραγματοποιεί τις συγκεκριμένες διαδικασίες είναι προετοιμασμένο για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. «Πάντα είναι έτοιμοι να υποκαταστήσουν τους όγκους οι οποίοι είναι στο μηχάνημα με φυσιολογικό ορό» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Βασιλόπουλος συνέδεσε τα παραπάνω με τα επεισόδια που, όπως ανέφερε, αντιμετώπισε ο Γιώργος Μαζωνάκης, κάνοντας λόγο για αρρυθμίες και υπόταση και στη συνέχεια για καρδιακή ανακοπή, κατάσταση που απαιτεί καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ).
«Είμαι δερματολόγος, δεν μπορώ να κάνω τον παθολόγο»
Στο θέμα των ορίων που υπάρχουν ανάμεσα στις διαφορετικές ιατρικές ειδικότητες αναφέρθηκε εκ νέου ο Κωνσταντίνος Τσαούσης, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη δική του επαγγελματική ιδιότητα.
Όπως εξήγησε, είναι δερματολόγος και παρότι η παθολογία αποτελεί προαπαιτούμενο για τη συγκεκριμένη ειδικότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει το δικαίωμα να ασκεί την ειδικότητα του παθολόγου.
«Δεν μου δίνει το δικαίωμα να γράψω παθολογικό ιατρείο, ούτε να κάνω παθολογική ιατρική», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι τα συγκεκριμένα όρια καθορίζονται από τη νομοθεσία.
«Γι’ αυτό υπάρχει ο νόμος, για να καλύπτει αυτά τα κενά και να τα ελέγχει», πρόσθεσε.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης εξετάστηκε επίσης το ζήτημα της προμήθειας του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης. Ο κ. Τσαούσης ανέφερε ότι η γιατρός που κατηγορείται είχε προμηθευτεί το συγκεκριμένο μηχάνημα από τον σύζυγό της, ο οποίος, σύμφωνα με την ίδια αναφορά, δραστηριοποιούνταν ως προμηθευτής ιατρικού εξοπλισμού.
Οι υποχρεώσεις των προμηθευτών ιατρικού εξοπλισμού
Το ζήτημα των ιατροτεχνολογικών προϊόντων και του τρόπου με τον οποίο αυτά διατίθενται στην αγορά σχολίασε και ο επιχειρηματίας ιατρικού εξοπλισμού Γιώργος Αδαμόπουλος.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, καθώς και στον Medical Device Regulation (MDR), υποστηρίζοντας ότι ενδέχεται να υπάρχει κενό σε ό,τι αφορά τον σαφή διαχωρισμό της χρήσης ορισμένων μηχανημάτων.
Παράλληλα, τόνισε ότι οι προμηθευτές έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και πως πρέπει να διαθέτουν πιστοποιημένα προϊόντα για τις χρήσεις για τις οποίες αυτά προορίζονται.
Ο κ. Αδαμόπουλος περιέγραψε μάλιστα ένα περιστατικό κατά το οποίο ιδιώτης είχε επικοινωνήσει μαζί του ζητώντας εξοπλισμό για ψεκασμό με υγρό άζωτο. Όπως ανέφερε, ο ενδιαφερόμενος είχε εξηγήσει ότι σκόπευε να χρησιμοποιήσει τον εξοπλισμό στο πλαίσιο θεραπευτικής πράξης.
Όταν, σύμφωνα με την περιγραφή του, αντιλήφθηκε από τη συνομιλία τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ο συγκεκριμένος εξοπλισμός, αποφάσισε να μην προχωρήσει στην πώλησή του.
«Νομίζω ότι στην κουλτούρα είναι το θέμα αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο και το ζήτημα της ευθύνης που έχουν οι ίδιοι οι προμηθευτές ως προς τη χρήση του ιατρικού εξοπλισμού.