Αίγυπτος: Τάφος 1.700 ετών αποκαλύπτει ποίημα στα αρχαία ελληνικά και ξόρκια για την προστασία των νεκρών

Έναν τάφο περίπου 1.700 ετών, στον οποίο είναι χαραγμένο ένα σπάνιο ποίημα στην αρχαία ελληνική γλώσσα, ανακάλυψαν αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο.

Ο τάφος, που διαθέτει πυραμιδοειδή οροφή, χρονολογείται στον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν η Αίγυπτος υπό τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εντοπίστηκε στην όαση Ντάχλα, κοντά στην αρχαία πόλη Μόθις, στη σημερινή Μουτ, η οποία αποτελούσε σημαντικό αστικό κέντρο της περιοχής.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, ο τάφος κατασκευάστηκε για ένα ανδρόγυνο και περιλαμβάνει μια πέτρινη πλάκα με ένα ποίημα 19 στίχων στα αρχαία ελληνικά. Ο άνδρας που ενταφιάστηκε ονομαζόταν Πισεχτής και ενδέχεται να ήταν δικαστής. Στον χώρο βρέθηκαν επίσης ιερογλυφικές επιγραφές με ξόρκια που αποσκοπούσαν στην προστασία των νεκρών. Κάποιες από τις επιγραφές αναφέρονται σε αποσπάσματα του «Αμντουάτ», ενός αρχαίου αιγυπτιακού κειμένου που περιγράφει το ταξίδι του θεού Ήλιου στον κάτω κόσμο.

Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ακόμη μια τράπεζα προσφορών και μια λεκάνη τελετουργικού καθαρμού, κεραμικά αντικείμενα και τουλάχιστον ένα νόμισμα με την απεικόνιση του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄, ο οποίος κυβέρνησε από το 306 έως το 337 μ.Χ. Παράλληλα, δεν εντοπίστηκαν χριστιανικά σύμβολα ή κείμενα στο εσωτερικό του τάφου. Η είσοδος του τάφου βρίσκεται στο τέλος μιας σκάλας με 14 σκαλοπάτια και είναι διακοσμημένη με διάφορες παραστάσεις, μεταξύ των οποίων ένας φτερωτός ηλιακός δίσκος, ο θεός Όσιρις και δύο κόμπρες.

Ένα σπάνιο ποίημα στα αρχαία ελληνικά

Η ενεπίγραφη λίθινη πλάκα περιέχει έναν θρήνο για τον νεκρό, γραμμένο στα αρχαία ελληνικά. Ο Άγγελος Χανιώτης, ερευνητής στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών του Νιου Τζέρσεϊ, ο οποίος δεν συμμετείχε στην ανασκαφή, το χαρακτήρισε μιλώντας στο Live Science ιδιαίτερα λογοτεχνικό και πρωτότυπο επίγραμμα, με γραμματικά χαρακτηριστικά που θυμίζουν τα ομηρικά έπη.

Στους στίχους, ο εκλιπών επαινείται για την καλοσύνη και τη σοφία του, ενώ χαρακτηρίζεται «σύμβουλος στη ζωή». Στους τελευταίους στίχους, ο γιος του, Σαραπίων, απευθύνεται στον πατέρα του λέγοντας «Άκου, πατέρα!» και του ζητά να δεχτεί τις νεκρικές σπονδές και τις προσφορές των παιδιών του που τον θρηνούν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, σύμφωνα με τον Χανιώτη, η χρήση διακριτικών σημείων, όπως οι τόνοι, στην επιγραφή, στοιχείο που υποδηλώνει το υψηλό μορφωτικό επίπεδο του δημιουργού του ποιήματος.

Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι ο τάφος ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε ξανά σε μεταγενέστερη περίοδο, καθώς ένα πλίνθινο ιερό που βρίσκεται πάνω από την είσοδό του φαίνεται να κατασκευάστηκε μετά τον ενταφιασμό του ζευγαριού.

Πηγή: Live Science