Υπήρχε ήδη η αίσθηση ότι αυτή η Εθνική έχει αλλάξει επίπεδο. Δεν δημιουργήθηκε από τη μία μέρα στην άλλη, ούτε βασίζεται σε μια στιγμιαία εντύπωση. Είναι αποτέλεσμα της συνολικής πορείας των τελευταίων χρόνων και της εικόνας που έχει αρχίσει να εκπέμπει η ομάδα απέναντι στους αντιπάλους της.
Ακόμη και πριν από τη σέντρα στο Βελιγράδι υπήρχαν σχετικά δείγματα. Η παρουσία της Ελλάδας στην κορυφαία κατηγορία του Nations League την έφερε απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου, ενώ ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε στη Σερβία η ανακοίνωση της ελληνικής αποστολής έδειξε ότι πλέον υπάρχει αναγνώριση της δυναμικής της.
Το βράδυ στο «Ράικο Μίτιτς» αυτή η εικόνα επιβεβαιώθηκε μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Η Ελλάδα παρουσιάστηκε ως η καλύτερη ομάδα και, κυρίως, ως μια ομάδα που δεν φοβήθηκε να επιβάλει το παιχνίδι της.
Η νίκη με 2-1, χάρη στο γκολ του Δουβίκα στις καθυστερήσεις, είναι ασφαλώς το αποτέλεσμα που μένει. Όμως η σημασία της εμφάνισης βρίσκεται και πέρα από το τελικό σκορ. Ακόμη και χωρίς το γκολ της ανατροπής στο 95′, η εικόνα θα παρέμενε ενδεικτική της αλλαγής που έχει συντελεστεί.
Η Εθνική πλέον δείχνει ότι μπορεί να αντιμετωπίζει ισχυρούς αντιπάλους χωρίς να περιορίζεται σε έναν ρόλο αντίδρασης. Μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο, να δημιουργήσει, να πιέσει και να διεκδικήσει τη νίκη ακόμη κι όταν οι συνθήκες δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελε.
Και στη Σερβία οι συνθήκες στράβωσαν πολύ νωρίς. Ένα γκολ που ήρθε από αδράνεια έβαλε τους γηπεδούχους μπροστά και υποχρέωσε την ελληνική ομάδα να κυνηγά από νωρίς. Η αντίδραση, ωστόσο, ήταν αυτή που μετρά περισσότερο.
Η Ελλάδα δεν κατέρρευσε. Αντίθετα, στο επόμενο διάστημα δημιούργησε σημαντικές προϋποθέσεις για να ισοφαρίσει και συνέχισε να δείχνει ότι διαθέτει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά για να επιστρέψει στο παιχνίδι. Το ίδιο συνέβη και στο τελευταίο κομμάτι της αναμέτρησης, όταν οι αλλαγές έδωσαν νέα ενέργεια και η πίεση απέφερε τελικά την ανατροπή.
Η ποιότητα πλέον βρίσκεται σε κάθε γραμμή
Σε αυτή την Εθνική δεν υπάρχει χώρος για άλλοθι. Το ίδιο το γκρουπ γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις δυνατότητές του.
Το επίπεδο ποιότητας είναι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα, ενώ οι παραστάσεις από το κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα για αρκετούς από τους διεθνείς. Υπάρχει επίσης σημαντικό βάθος, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι ίδιο σε όλες τις θέσεις.
Η εικόνα του ρόστερ το αποδεικνύει. Η Ελλάδα μπορεί να έχει στο αρχικό σχήμα τον Τζόλη, που αγωνίζεται στην πρωταθλήτρια Αγγλίας, τον Καρέτσα της Ντόρτμουντ, τον Κωστούλα ως σημείο αναφοράς πίσω από την κορυφή και τον Παυλίδη στην επίθεση.
Και από τον πάγκο να διαθέτει λύσεις όπως ο Τεττέη, που έχει εξελιχθεί σε ιδιαίτερα παραγωγικό επιθετικό, ο Ιωαννίδης της Σπόρτινγκ και ο Δουβίκας, ο οποίος έχει σταθερή παρουσία στο ιταλικό πρωτάθλημα με την Κόμο.
Για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου, πρόκειται για επιλογές που προσφέρουν στον προπονητή πολλές διαφορετικές δυνατότητες.
Αυτό καθορίζει και την αγωνιστική κατεύθυνση της ομάδας. Η Ελλάδα έχει πλέον το υλικό για να επιδιώκει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, με επιθετική φιλοσοφία και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας.
Φυσικά, υπάρχουν ακόμη αμυντικές αδυναμίες. Το ματς στο Βελιγράδι το έδειξε ξεκάθαρα. Οι Σέρβοι δημιούργησαν φάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει την εξέλιξη του αγώνα.
Η ευκαιρία του Γιόβιτς περίπου στο ημίωρο, όταν βρέθηκε απέναντι σε μια άμυνα που είχε χάσει την ισορροπία της, ήταν χαρακτηριστική. Το ίδιο και η διπλή ευκαιρία με το δοκάρι του Γιόβελιτς και την επέμβαση του Τζολάκη στην κεφαλιά του Λούκιτς.
Αν αυτές οι φάσεις είχαν καταλήξει στα δίχτυα, η εικόνα του αγώνα θα ήταν διαφορετική. Η Ελλάδα, όμως, άντεξε και συνέχισε να ψάχνει τις δικές της στιγμές.
Η λεπτομέρεια έκανε τη διαφορά στο τέλος
Η ποιότητα των παικτών της φάνηκε και στις κρίσιμες λεπτομέρειες. Ο Παυλίδης, αγωνιζόμενος έξω από την περιοχή, μπόρεσε να διαβάσει την κίνηση του Τζόλη και να τον βρει στον σωστό χρόνο, δημιουργώντας μια μεγάλη ευκαιρία.
Και στο τέλος ήρθε η φάση που σφράγισε ολόκληρο το παιχνίδι. Ο Τσιμίκας, παρά την κόπωση, δεν εγκατέλειψε μια φαινομενικά χαμένη μπαλιά. Στο 95ο λεπτό βρήκε τις δυνάμεις να βγάλει μια εξαιρετική σέντρα και ο Δουβίκας κινήθηκε με την αποφασιστικότητα που έχει δείξει πολλές φορές στην καριέρα του. Η κεφαλιά του έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και ολοκλήρωσε μια ανατροπή που μέχρι λίγα λεπτά νωρίτερα έμοιαζε δύσκολη.
Το 2-1 στο Βελιγράδι δεν είναι απλώς μια σημαντική εκτός έδρας νίκη. Βάζει την Ελλάδα στην κορυφή ενός ομίλου στον οποίο βρίσκονται επίσης η Ολλανδία και η Γερμανία και της δίνει σημαντικό πλεονέκτημα στη μάχη για την τρίτη θέση.