Η δεύτερη εποχή του Ζοσέ Μουρίνιο στη Ρεάλ Μαδρίτης δεν ξεκίνησε με υποσχέσεις. Ξεκίνησε με αποφάσεις. Μετά από δύο συνεχόμενες σεζόν χωρίς μεγάλο τίτλο, κατάσταση που είχε να βιώσει ο σύλλογος από το 2009-10, ο Φλορεντίνο Πέρεθ επέλεξε ξανά τον Πορτογάλο για να αλλάξει τα πάντα.
Αυτή τη φορά, όμως, ο «Special One» επέστρεψε με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Η Ρεάλ τού έδωσε ουσιαστικό λόγο στον σχεδιασμό του ρόστερ, κάτι που δεν συνέβαινε στον ίδιο βαθμό με τους προηγούμενους προπονητές. Μαζί με τον Πέρεθ, τον Χοσέ Άνχελ Σάντσεθ και τον Τζουνί Καλαφάτ, ο Μουρίνιο έβαλε από νωρίς στο τραπέζι τις θέσεις που έπρεπε να ενισχυθούν.
Το σχέδιο ήταν συγκεκριμένο: ανταγωνισμός για τον Τρεντ Αλεξάντερ-Άρνολντ στα δεξιά, ένας κυρίαρχος κεντρικός αμυντικός, αριστερός μπακ πρώτης γραμμής και ένας δημιουργικός χαφ. Και η διοίκηση έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Περίπου 260 εκατ. ευρώ επενδύθηκαν σε έξι νέους παίκτες και στην αποδέσμευση του Μουρίνιο από την Μπενφίκα.
Ο Ιμπραΐμα Κονατέ ήρθε για να γίνει σημείο αναφοράς στο κέντρο της άμυνας. Ο Ντένζελ Ντάμφρις προσφέρει δύναμη και μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια στη δεξιά πλευρά, ενώ η αστραπιαία κίνηση για τον Μαρκ Κουκουρέγια ήταν ίσως η καλύτερη απόδειξη ότι η Ρεάλ δεν ήθελε απλώς να ενισχυθεί. Ήθελε να αποκτήσει λύσεις κορυφαίου επιπέδου σε κάθε θέση.
Στη μεσαία γραμμή, ο Μπερνάρντο Σίλβα φέρνει εμπειρία, προσωπικότητα και δημιουργία. Ωστόσο, εκεί βρίσκεται και το μοναδικό μεγάλο ερωτηματικό. Ο Μουρίνιο ήθελε έναν χαφ που θα μπορούσε να ορίζει τον ρυθμό. Η Ρεάλ κινήθηκε για τον Ρόντρι, αλλά ο Ισπανός επέλεξε την Μπαρτσελόνα, αφήνοντας ένα κενό που στη Μαδρίτη γνωρίζουν ότι δεν καλύφθηκε απόλυτα.
Ο Πορτογάλος κοίταξε και την επίθεση. Ήθελε έναν φορ στον ρόλο που είχε παλαιότερα ο Χοσέλου και, μετά την πώληση του Γκονθάλο Γκαρθία στη Φούλαμ, άνοιξε ο δρόμος για τον Κάρλος Έσπι. Η μεγάλη επιθετική «βόμβα», όμως, ήταν ο Γιαν Ντιομαντέ. Η συμφωνία με τη Λειψία μπορεί να φτάσει τα 140 εκατ. ευρώ και να εξελιχθεί σε μεταγραφή-ρεκόρ για τον σύλλογο.
Και υπήρξε ακόμη μία «μεταγραφή» χωρίς μεταγραφή. Ο Βινίσιους παρέμεινε στο «Μπερναμπέου», ανανεώνοντας έως το 2032, σε μια εξέλιξη που μέσα στη Ρεάλ θεωρήθηκε επιτυχία ανάλογη μιας μεγάλης αγοράς.
Το αποτέλεσμα αρχίζει ήδη να φαίνεται. Τρεις αγωνιστικές, τρεις νίκες στη La Liga και, κυρίως, η αίσθηση ότι η Ρεάλ απέκτησε ξανά ξεκάθαρο αγωνιστικό σχέδιο.
Ο Μουρίνιο δεν γύρισε στη Μαδρίτη για να συντηρήσει μια αυτοκρατορία. Γύρισε για να χτίσει τη δική του. Και η νέα «Βασίλισσα» φέρει ήδη τη σφραγίδα του.