Γιαννακόπουλος: Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα, σε πέντε χρόνια θα βλέπω τα παιχνίδια ως φίλαθλος
Στους λόγους για τους οποίους συνεχίζει να ασχολείται με την ΚΑΕ Παναθηναϊκός αναφέρθηκε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, στη συνέντευξη που παραχώρησε στους «EuroInsiders».
Ο ιδιοκτήτης της πράσινης ΚΑΕ τόνισε πως «ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα», ενώ αναφέρθηκε και στο πόσο αξίζει πλέον ο Παναθηναϊκός, κάνοντας λόγο για μισό δισ. ευρώ.
Αναλυτικά όσα είπε ο Γιαννακόπουλος…
Για το αν είναι επικίνδυνο να υπάρχουν πολλοί σούπερσταρ στην ομάδα: «Αυτό εξαρτάται από την ομάδα. Θα χρησιμοποιήσω μερικά παραδείγματα με κορυφαίους προπονητές. Ίβκοβιτς. Έχει φύγει από την ζωή. Από τους κορυφαίους στην ιστορία. Δεν ήταν προπονητής που μπορούσε να προπονήσει ομάδα γεμάτη αστέρες. Μπορούσε να πάρει νεαρούς και να τους οδηγήσει στην κορυφή. Αυτό ήταν το ταλέντο του. Μετά έχεις άλλους προπονητές όπως ο Αταμάν, ο Ομπράντοβιτς. Εντάξει, ο Ομπράντοβιτς μπορεί να κάνει τα πάντα. Αυτοί οι δύο προπονητές μπορούν να μία ομάδα γεμάτη αστέρια και να βγάλουν τον καλύτερο εαυτό των παικτών. Και να δεις το καλύτερο μπάσκετ που έχει παιχτεί. Ο Πίνι Γκέρσον στο παρελθόν, το ίδιο».
Για το τι έμαθε από την περασμένη σεζόν: «Νομίζω ότι αυτή η σεζόν ήταν άτυχη. Ήταν άτυχη. Δεν νομίζω ότι μας έμαθε κάτι. Ένα από τα πράγματα που δεν μου άρεσαν ήταν ότι δεν υπήρχε 100% υποστήριξη στον προπονητή και την ομάδα από όλους σε όλη την διάρκεια της σεζόν. Το μήνυμά μου είναι, όπως είπες, υπάρχουν νίκες και ήττες. Πότε σε χρειάζεται περισσότερο η ομάδα; Στις ήττες. Τότε χρειάζεσαι την υποστήριξη. Όλοι με ρωτούσαν γιατί υποστήριζα τόσο πολύ τον Αταμάν και γιατί ήμουν τόσο υπέρ του Εργκίν. Αρχικά, είναι τρομερός επαγγελματίας, έφερε το ευρωπαϊκό και πιστεύω αν είχε την στήριξη όλων ίσως να ήταν αλλιώς τα αποτελέσματα».
Για τον λόγο που συνεχίζει στον Παναθηναϊκό και πού βλέπει τον εαυτό του τα επόμενα χρόνια: «Αγαπάω τον Παναθηναϊκό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που η λέξη Παναθηναϊκός ακουγόταν κάθε δέκα λεπτά. Όσον αφορά την επιχείρηση, το έχω πει στο παρελθόν, είναι κάτι που δεν ήθελα να εμπλακώ το 2012. Πήγα μέχρι και στην Νιγηρία για να βρω αγοραστή. Ο πατέρας μου μου είπε: «Μην μου το κάνεις αυτό, αυτή είναι η κληρονομιά μου». Συνέχισα, χόρεψα όσο καλύτερα μπορούσα, νομίζω ξεπέρασα τις προσδοκίες.
Γιατί συνεχίζω; Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα. Νιώθω την υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους με τους οποίους δουλεύω. Έχω την ευθύνη για 3, 4 εκατομμύρια Παναθηναϊκούς αν θα ξυπνήσουν με χαμόγελο ή όχι. Τους σκέφτομαι αρκετά.
Το μπάσκετ ως επιχείρηση αλλάζει. Η αποτίμηση του Παναθηναϊκού πλέον είναι κοντά στο μισό δισεκατομμύριο. Ένα κομμάτι με κρατάει εκεί, ένα κομμάτι αλλάζει τις σκέψεις μου για τις μελλοντικές μου εμπλοκές, αλλά σίγουρα δεν θα παραχωρήσω στα παιδιά μου την υποχρέωση να είναι στην θέση που ήμουν εγώ το 2012. Ελπίζω να έχουν υγεία, την οικονομική δυνατότητα αν θέλουν να εμπλακούν. Είμαι με 1,5 πόδι μέσα, με μισό πόδι έξω.
Βλέπεις που κάθετε ο Φρι; Θα βάλω μία τηλεόραση εκεί και θα βλέπω τα ματς ως οπαδός σε πέντε χρόνια σίγουρα. Και θα φωνάζω «πρέπει να πάρεις άλλον φόργουορντ, πρέπει να πάρεις άλλον πόιντ γκαρντ, άλλον σμολ φόργουοντ».