Η Ειρήνη Μουρτζούκου παραπέμπεται να δικαστεί στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο για τους θανάτους τριών βρεφών και την απόπειρα ανθρωποκτονίας της πρώην συντρόφου της, τη στιγμή που παραγράφηκε μια δολοφονία που φέρεται να διέπραξε.
Η ιστοσελίδα tempo24.news έγραψε πως το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αχαΐας υιοθέτησε πλήρως την πρόταση της Εισαγγελέως που διερεύνησε την υπόθεση, εκδίδοντας ένα παραπεμπτικό βούλευμα-καταπέλτη για την 25χρονη κατηγορούμενη, η οποία παραμένει προφυλακισμένη στις Φυλακές Κορυδαλλού.
Η εισαγγελική λειτουργός περιγράφει την Ειρήνη Μουρτζούκου ως ένα «οργανωμένο, ιδιαίτερα υπολογιστικό, βίαιο, ανελέητο, αδίστακτο και άκρως επικίνδυνο άτομο». Σύμφωνα με το σκεπτικό της πρότασης, η 25χρονη «απολάμβανε τα θύματά της, έρμαια στα χέρια της, χωρίς καμία ενοχή», ενώ απορρίπτεται κατηγορηματικά ο ισχυρισμός της πλευράς της κατηγορούμενης περί μειωμένου καταλογισμού.
Σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αχαΐας, η δικαστική παραπομπή αφορά συγκεκριμένα εγκληματικά περιστατικά που ξεκινούν από το 2020:
- Χριστούγεννα 2020: Απόπειρα δολοφονίας σε βάρος της πρώην συντρόφου της.
- 4 Φεβρουαρίου 2021: Θάνατος του ηλικίας έξι μηνών βρέφους της φίλης της, Κατερίνας.
- 19 Ιουνίου 2022: Θάνατος του πρώτου δικού της παιδιού, σε ηλικία μόλις 19 ημερών.
- 17 Οκτωβρίου 2023: Θάνατος του δεύτερου παιδιού της, της δύο μηνών Μαρίας-Φρειδερίκης.
Η «ρίζα» της εγκληματικής διαδρομής
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι η Εισαγγελέας τοποθετεί την αφετηρία αυτής της καταστροφικής πορείας στο 2014, όταν έφυγε από τη ζωή η Ζωή, η μικρότερη αδελφή της κατηγορούμενης. Παρότι το συγκεκριμένο αδίκημα έχει παραγραφεί νομικά και η 25χρονη δεν θα δικαστεί γι’ αυτό, η εισαγγελική λειτουργός σημειώνει ότι λειτούργησε ως «προάγγελος» της μετέπειτα δράσης της, τονίζοντας πως η κατηγορούμενη αφαίρεσε τη ζωή της αδελφής της με «ανάλγητο τρόπο» ήδη από την εφηβεία της.
Σύμφωνα με τις δικαστικές αρχές, η επιλογή των θυμάτων δεν ήταν τυχαία, καθώς η 25χρονη επέλεγε σταθερά μικρά και ανυπεράσπιστα παιδιά λόγω της ανάγκης της για έλεγχο, κυριαρχία και «διαστρεβλωμένη ενδυνάμωση του εγώ της». Το προβληματικό οικογενειακό της υπόβαθρο, με τις συνεχείς μετακομίσεις και την αστάθεια, αναφέρεται στο βούλευμα όχι ως δικαιολογία, αλλά ως το περιβάλλον όπου η ίδια ανέπτυξε νωρίς χειριστικούς μηχανισμούς και ψεύδη που τελικά εξυπηρέτησαν τις εγκληματικές της επιθυμίες.