Υπάρχουν αγώνες που δεν είναι απλώς ποδόσφαιρο. Είναι αποχαιρετισμοί που δεν έχουν ακόμη ειπωθεί. Το Πορτογαλία–Κροατία στο Τορόντο (32 του Μουντιάλ) ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία: σε λίγες ώρες, είτε ο Κριστιάνο Ρονάλντο είτε ο Λούκα Μόντριτς θα δώσει το τελευταίο του παιχνίδι σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Δύο θρύλοι, δύο πορείες δύο δεκαετιών, δύο καριέρες που καθόρισαν μια ολόκληρη εποχή του ποδοσφαίρου. Ο ένας με τη φανέλα της Πορτογαλίας, ο άλλος με εκείνη της Κροατίας, συναντιούνται σε ένα παιχνίδι που υπόσχεται να λειτουργήσει ως «τελευταίος χορός» για έναν από τους δύο στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σκηνικό.
Μια πόλη, δύο κοινότητες, ένα sold out… από νωρίς
Το κλίμα στο Τορόντο θυμίζει τελικό πριν καν αρχίσει το ματς. Η παρουσία ισχυρών πορτογαλικών και κροατικών κοινοτήτων στην πόλη έχει μετατρέψει το παιχνίδι σε γεγονός υψηλής ζήτησης, με τις τιμές των εισιτηρίων να εκτοξεύονται σε εξωφρενικά επίπεδα. Παράλληλα, το γεγονός ότι διεξάγεται στο μικρότερο γήπεδο των διοργανώσεων έχει ενισχύσει ακόμη περισσότερο την αίσθηση «σπάνιου» γεγονότος.
Το βάρος της μνήμης του Ντιόγκο Ζότα
Η αναμέτρηση, ωστόσο, δεν κουβαλά μόνο αγωνιστική βαρύτητα. Συμπίπτει χρονικά με την παραμονή του πρώτου χρόνου από τον θάνατο του Ντιόγκο Ζότα, γεγονός που έχει φορτίσει συναισθηματικά το πορτογαλικό στρατόπεδο.
Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ και οι παίκτες του έχουν αναφερθεί επανειλημμένα στον ρόλο του εκλιπόντος επιθετικού ως σημείο αναφοράς της ομάδας, ενώ η μνήμη του συνοδεύει κάθε παιχνίδι της Πορτογαλίας στο τουρνουά. Το τελετουργικό πριν τη σέντρα, με την προβολή εικόνας του στα γήπεδα, έχει μετατρέψει κάθε αναμέτρηση σε έναν διαρκή φόρο τιμής.
Κριστιάνο vs Μόντριτς: δύο πορείες, ένα φινάλε
Στο αγωνιστικό κομμάτι, οι δύο ομάδες έχουν φτάσει στους «32» με παρόμοια διαδρομή, ως δεύτερες στους ομίλους τους, αφήνοντας πίσω τους ερωτηματικά για τη σταθερότητά τους.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, σε ηλικία 41 ετών, παραμένει το απόλυτο σημείο αναφοράς της Πορτογαλίας, έστω κι αν η επιρροή του στο παιχνίδι δεν είναι πλέον κυρίαρχη όπως στο παρελθόν. Ο ρόλος του είναι πιο περιορισμένος, αλλά εξακολουθεί να καθορίζει τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ.
Από την άλλη, ο Λούκα Μόντριτς στα 40 του συνεχίζει να αποτελεί τον εγκέφαλο της Κροατίας, έστω κι αν οι φυσικές του αντοχές δεν του επιτρέπουν πλέον σταθερή διάρκεια υψηλής έντασης. Η ποιότητα και η εμπειρία του, όμως, εξακολουθούν να λειτουργούν ως βαρόμετρο για τους Κροάτες.
Πέρα από τα συστήματα, τις τακτικές και την πρόκριση, το ματς αυτό μοιάζει να κουβαλά μια πιο βαριά σημασία: την πιθανή αυλαία για έναν από τους δύο μεγαλύτερους επιζώντες της χρυσής εποχής του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Και όταν το σφύριγμα της λήξης ακουστεί στο Τορόντο, το ποδόσφαιρο ίσως να μην έχει απλώς έναν νικητή. Αλλά και ένα τέλος εποχής.