Το Ιράν ήταν η πιο πολυσυζητημένη ομάδα του Μουντιάλ 2026 μήνες ολόκληρους πριν αυτό ξεκινήσει και είναι η πιο αδικημένη από τη στιγμή που άρχισε η δράση…
Αν έχει αποδείξει κάτι η FIFA, όπως και η UEFA, μέσα στα χρόνια, είναι ότι δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα στο να καταπατήσει όσα λέει και να κάνει όσες κωλοτούμπες χρειαστεί, προκειμένου να γίνει αυτό που θέλει. Οι έννοιες «αξιοπρέπεια» και «αξιοκρατία» δεν είναι και τόσο ξεκάθαρες για την παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία, είναι όμως όσο πιο ξεκάθαρη γίνεται η έννοια της λέξης «συμφέρον». Και το συμφέρον της, πάντα, είναι να τα έχει καλά με τον δυνατό. Έτσι, φτάσαμε στο σημείο η κλήρωση για τους ομίλους του Μουντιάλ να μετατρέπονται σε προσωπικό show του Ντόναλντ Τραμπ, για τον οποίο ο Τζάνι Ινφαντίνο καθιέρωσε -και του απένειμε- βραβείο ειρήνης.
Βραβείο ειρήνης στον πρόεδρο των ΗΠΑ δεν θα έδινε ούτε το Ισραήλ, το έδωσε όμως η FIFA. Η ίδια FIFA που επιμένει επί δεκαετίες πως η πολιτική πρέπει να μένει έξω από τον αθλητισμό και την ίδια ώρα κάνει σταθερά μόνο ένα πράγμα: Πολιτική. Σε αυτό το πλαίσιο, από την πρώτη στιγμή ο Ινφαντίνο ξεκαθάρισε ότι επιθυμία όλων είναι το Ιράν να τιμήσει την πρόκριση για το Μουντιάλ 2026 που εξασφάλισε μέσα στο γήπεδο και να μην αποσύρει τη συμμετοχή του. Το έκανε από την καλή του την καρδιά; Επειδή αυτό είναι το σωστό; Όχι, το έκανε επειδή ήταν προς το συμφέρον της FIFA να βρίσκεται στις ΗΠΑ η εθνική ομάδα του Ιράν, καθώς «πουλούσε» και «πουλάει» με όσα γίνονται έξω από τα γήπεδα.
Δεν υπάρχει κάποια απόδειξη για αυτή την εκτίμηση, δεν χρειάζεται όμως κιόλας. Στο κάτω-κάτω, δεν υπήρχε καμία απόδειξη, όπως… αποδείχθηκε στα δικαστήρια, ότι ήταν μπλεγμένος σε οικονομικό σκάνδαλο ο Μισέλ Πλατινί, με συνέπεια να μην μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της FIFA, για να ανοίξει έτσι ο δρόμος για τον Ινφαντίνο. Το Ιράν, επομένως, ήταν καλό για το Μουντιάλ 2026 καθώς «πουλάει», από εκεί και πέρα όμως έπρεπε να γίνει δύσκολη η ζωή της ομάδας, η οποία, ως ομάδα, δεν φταίει σε τίποτα. Πραγματικά σε τίποτα.
Παίκτες της εθνικής ομάδας, όπως για παράδειγμα ο Μεχντί Ταρέμι του Ολυμπιακού, έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν συμφωνούν με το καθεστώς των Μουλάδων. Δεν το στηρίζουν. Κάνουν απλά αυτό που πρέπει να κάνουν, μπαίνουν στο γήπεδο και παίζουν ποδόσφαιρο για τη χώρα τους, αποφεύγοντας, όσο περνάει από το χέρι τους, να γίνουν όργανα προπαγάνδας. Αυτό όμως, όπως φαίνεται, δεν αρκεί, με αποτέλεσμα από την ημέρα που πάτησαν το πόδι τους στις ΗΠΑ να ζουν μια κατάσταση που δεν έχει ξαναζήσει ομάδα που συμμετείχε σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το Ιράν είναι η μόνη ομάδα του Μουντιάλ 2026 που δεν ταξίδεψε με όλη την αποστολή της, καθώς δεν δόθηκε βίζα σε μέλη του προπονητικού τιμ ή της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας. Θα έκαναν κάποια τρομοκρατική επίθεση οι συνεργάτες του προπονητή Αμίρ Γκαλενοέι; Δεν μοιάζει και τόσο πιθανό το ενδεχόμενο… Έμειναν εκτός όμως. Το να μη δοθεί βίζα σε οπαδούς, στη λογική ότι θα πάνε στις ΗΠΑ άνθρωποι που μισούν οτιδήποτε αμερικάνικο, έχει βάση. Το να αποκλείονται από τη χώρα μέλη της αποστολής μιας εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, μάλλον δεν έχει.
Την ώρα που όλες οι εθνικές ομάδες που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο ήξεραν εδώ και ένα χρόνο το πού θα καταλύσουν και πού θα προπονούνται, οι Ιρανοί αναγκάστηκαν την τελευταία στιγμή να αλλάξουν το πλάνο τους, καθώς από τις ΗΠΑ μεταφέρθηκαν στο Μεξικό. Οι τρεις αγώνες του ομίλου, όμως, είναι προγραμματισμένοι να γίνουν στις ΗΠΑ, όχι στο Μεξικό. Και το Ιράν, πρωτοφανές πραγματικά, αναγκάζεται να ταξιδεύει στην πόλη των ΗΠΑ που θα γίνει το ματς λίγες ώρες νωρίτερα και να αποχωρεί αμέσως μετά.
Έγινε με το πρώτο τους ματς, κόντρα στη Νέα Ζηλανδία, έγινε και τώρα για το δεύτερο παιχνίδι τους, με αντίπαλο το Βέλγιο. «Εκφράσαμε τη δυσαρέσκειά μας στη FIFA, μας αλλάζουν το πρόγραμμα συνεχώς, αφήσαμε την προπόνηση στη μέση επειδή μας είπαν ότι μπορούμε να ταξιδέψουμε για τις ΗΠΑ και μετά μάς άφησαν να περιμένουμε πολλές ώρες χωρίς να γίνει τίποτα. Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι αυτό δεν είναι ηθικό αλλά πολύ άδικο, δεν υπάρχουν οι ίδιες συνθήκες για όλες τις ομάδες. Είναι μια κατάσταση που επηρεάζει ψυχολογικά όλη την ομάδα, η οποία ήρθε εδώ για να παίξει ποδόσφαιρο με τους ίδιους όρους που ισχύουν για όλους», είπε ο προπονητής Αμίρ Γκαλενοέι.
Μέσα σε όλα αυτά, οι αντίπαλοι του Ιράν δείχνουν να βολεύονται με αυτή την κατάσταση, παρά το γεγονός ότι αγωνιστικά η ομάδα του δεν αποτελεί απειλή για τα φαβορί του ομίλου. Ο Ρούντι Γκαρσία, ο Γάλλος προπονητής του Βελγίου, ο οποίος στη διάρκεια της καριέρας του και ειδικά όταν ήταν στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Ρόμα είχε ξεκινήσει… σταυροφορία εναντίον αυτού που ο ίδιος αντιλαμβανόταν σαν καθεστώς, όταν ρωτήθηκε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ιράν, το οποίο θα αντιμετωπίσει η ομάδα του, απάντησε απλά ως δεν μπλέκει την πολιτική με τον αθλητισμό.
Απάντηση που θα άρεσε πάρα πολύ στη FIFA…