Συγκίνηση στην Πρέβεζα για τον αστυνομικό Χρήστο Μάτη, θύμα της 17 Νοέμβρη – Εκδήλωση μνήμης στην ιδιαίτερη πατρίδα του
Οι ξεθωριασμένες μνήμες, η λήθη, η σιωπή της κοινωνίας για τα θύματα και τη βία της τρομοκρατίας, απέκτησαν δυνατή φωνή στο Θεσπρωτικό της Πρέβεζας.
Χθες το βράδυ, τα πρόσωπα που έχασαν δικούς τους ανθρώπους, τα συναισθήματα που γέννησε η απώλεια εκείνων που έφυγαν από τα χέρια των τρομοκρατών της 17 Νοέμβρη, έστειλαν το πιο δυνατό μήνυμα: Όχι στη βία.
Μέσα σε φορτισμένη ατμόσφαιρα, 42 χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία, εν ώρα καθήκοντος, του αστυνομικού Χρήστου Μάτη στην Εθνική Τράπεζα Πετραλώνων από ληστές-τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη, ο Μορφωτικός Σύλλογος της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Θεσπρωτικού, τίμησε τη μνήμη του.
Ήταν όλοι εκεί. Τα αδέλφια του, τα ανίψια του, όλος ο κόσμος της περιοχής. Συγγενείς θυμάτων της 17 Νοέμβρη. Η κ. Σταυρούλα Αξαρλιάν, μητέρα του αδικοχαμένου 22χρονου Θάνου, αλλά και ο Κώστας Μπακογιάννης, του οποίου τον πατέρα εκτέλεσαν ένα πρωί του 1989, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 11 ετών. Παρών ήταν και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο πολιτικός που συνέδεσε το όνομά του με τον πολυετή, δύσκολο αγώνα κατά της τρομοκρατίας και τελικά με την εξάρθρωσή της το 2002.
Συγκίνηση στο κοιμητήριο και τιμή στον ήρωα αστυνομικό
Όλοι έφτασαν αρχικά στο νεκροταφείο Θεσπρωτικού. Εκεί τελέστηκε τρισάγιο από τον Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομο στη μνήμη του ήρωα αστυνομικού. Βουβά και θλιμμένα ήταν τα δύο αδέλφια του, η κ. Ανθούσα και ο κ. Βαγγέλης. Δίπλα τους, συγκινημένη, η κ. Σταυρούλα Αξαρλιάν.
Ακολούθησε τελετή ονοματοδοσίας του δρόμου προς το σχολείο. Οι μαθητές στο Θεσπρωτικό της Πρέβεζας θα βλέπουν καθημερινά στον τοίχο του σχολείου τους την τιμητική μαρμάρινη πλάκα, αφιερωμένη στον συγχωριανό τους αστυφύλακα Χρήστο Μάτη, ο οποίος εκτελέστηκε από τους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη την ώρα του καθήκοντος.
«Για 42 χρόνια βρισκόταν στη σιωπή της λήθης»
Η Γεωργία Δράκου, μέλος του Μορφωτικού Συλλόγου, η οποία είχε την πρωτοβουλία για να τιμηθεί ο Χρήστος Μάτης, καλωσόρισε όλους στην εκδήλωση μνήμης και τόνισε:
«Σήμερα εκπληρώνεται μια υπόσχεση που δώσαμε πρώτα απ’ όλα στον ίδιο μας τον εαυτό. Γιατί αυτός ο τόπος πονά όταν αδικείται. Και πονά ακόμη περισσότερο όταν αδικεί τους δικούς του ανθρώπους. Τους ήρωές του. Εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στο καθήκον και κινδύνευσαν να ξεχαστούν από τη συλλογική μνήμη. Εμείς, ως Μορφωτικός Σύλλογος, δεν μπορούσαμε να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η αδικία. Για 42 χρόνια ο Χρήστος Μάτης βρισκόταν στη σιωπή της λήθης. Ήταν άφαντος για τους τοπικούς φορείς και την ελληνική πολιτεία και, όσο κι αν πονάει αυτό, είναι η πραγματικότητα. Σήμερα, όμως, ανυψώνεται. Σήμερα δικαιώνεται. Σήμερα τιμάται όπως του αξίζει» και πρόσθεσε:
«Ήταν ίσως παιχνίδι της μοίρας το γεγονός ότι τη χρονική στιγμή που αποφασίσαμε να τιμήσουμε τη μνήμη του Χρήστου Μάτη, υπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας στη χώρα μας. Θερμά συγχαρητήρια, κύριε Υπουργέ, για την προσφορά σας».
Η εκτέλεση του Χρήστου Μάτη
Στο Θεσπρωτικό γεννήθηκε το 1956 ο Χρήστος Μάτης, ο αστυνομικός που εκτελέστηκε στα 28 του χρόνια, εν ώρα υπηρεσίας στα Πετράλωνα, από «ληστές»-τρομοκράτες που εισέβαλαν ένοπλοι στην Εθνική Τράπεζα στα Πετράλωνα. Ήταν 8:10 το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου 1984. Παραμονή Χριστουγέννων. Όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αδελφή του, κ. Ανθούσα, το προηγούμενο βράδυ είχαν μιλήσει για τα Χριστούγεννα, για τη γιορτή του, για το πώς θα περνούσαν όλοι μαζί. Ήταν μια δεμένη πολύτεκνη οικογένεια. Ο Χρήστος ήταν το μικρότερο από τα έξι παιδιά.
Την εκτέλεσή του την πληροφορήθηκαν, όπως θυμάται, πολύ αργότερα, το μεσημέρι, από το ραδιόφωνο. Οι γονείς τους ζούσαν στο χωριό. «Ο πατέρας μου το έμαθε πρώτος γιατί τα κακά νέα έφτασαν από κάποιο συγχωριανό που είχε μαγαζί στην Αθήνα, απέναντι από την τράπεζα. Το έμαθε στην πλατεία, τρελάθηκε, έφυγε για το βουνό, δεν πήγε στο σπίτι. Η μητέρα μου το έμαθε μετά το μεσημέρι, από ένα τηλέφωνο που σήκωσε… Ξερίζωνε τα μαλλιά της από τον αβάσταχτο πόνο».
Στην εκδήλωση ήταν συγκινημένος και ο ανιψιός του αείμνηστου αστυνομικού, που φέρει το όνομά του. Η μοίρα είχε τον δικό της ρόλο στην τραγική ιστορία, καθώς τρεις ημέρες πριν από την εκτέλεσή του ο ηρωικός αστυνομικός έγινε θείος, καθώς ο αδελφός του απέκτησε γιο, στον οποίο έδωσαν το όνομα Χρήστος.
Το όπλο του Χρήστου Μάτη βρέθηκε μέσα στον σάκο του Ξηρού κατά τη σύλληψή του στον Πειραιά, στις 29 Ιουνίου 2002.
Χρυσοχοΐδης: «Η βία είναι εχθρός της Δημοκρατίας»
Μήνυμα κατά της βίας έστειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση.
«Κανείς από εμάς, οποιασδήποτε ιδεολογικής ή κομματικής αντίληψης, κανείς δεν πρέπει να υιοθετεί τη βία. Η βία είναι ένα σαράκι, ένα σκουλήκι, ένα μικρόβιο που σαρώνει τη Δημοκρατία στο τέλος. Η βία βλάπτει τη Δημοκρατία, βλάπτει την κοινωνία. Η βία, καθημερινά, όταν εμφανίζεται, ακόμη και από τις πιο απλές μορφές της μέχρι τη δολοφονική βία, είναι εχθρός μας. Είναι εχθρός της κοινωνίας, της κοινωνικής συνοχής, της Δημοκρατίας», τόνισε.
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μεταξύ άλλων, αποκάλυψε πως πάντα τον συγκλόνιζε η παρουσία της Σταυρούλας Αξαρλιάν και του έδινε ακόμη ένα κίνητρο να εργαστεί περισσότερο και να προσεγγίσει το θέμα. Το ίδιο ένιωθε, όπως είπε, όταν τα παιδιά του αείμνηστου Παύλου Μπακογιάννη του έκαναν ερωτήσεις και ζητούσαν νέα για την εξέλιξη των ερευνών.
«Η Δημοκρατία δικαίωσε τα θύματά της»
Παράλληλα, ο υπουργός επισήμανε: «Σήμερα, 24 χρόνια μετά την εξάρθρωση και με αφορμή τη σημερινή εκδήλωση, πρέπει να πω ότι ο Χρήστος Μάτης ήταν ένας σπουδαίος άνδρας, που έκανε μέχρι την τελευταία στιγμή το καθήκον του. Η Δημοκρατία τελικώς δεν είναι άδικη. Ούτε η κοινωνία τελικώς είναι άδικη, έστω κι αν κάποια στιγμή υπήρξε. Δικαίωσε τα θύματά της και τα δικαίωσε με πανηγυρικό τρόπο. Διότι όλοι αυτοί βρέθηκαν στη φυλακή. Και κάποιοι από τους πρωτεργάτες είναι ακόμη μέσα. Αλλά δεν είναι το ζήτημα εκεί, εάν είναι μέσα ή όχι. Το ζήτημα είναι ότι καταδικάστηκαν στη συνείδηση του ελληνικού λαού, της ελληνικής κοινωνίας. Διότι η ελληνική κοινωνία, η Ελλάδα, απαλλάχθηκε από αυτούς και σήμερα είναι μια ασφαλής χώρα, χωρίς αυτό το καρκίνωμα, που ήταν στενά συνδεδεμένο με το σώμα της Δημοκρατίας, με το σώμα της χώρας και απομυζούσε το μεγάλο αγαθό, που είναι η ασφάλεια».
Μπακογιάννης: «Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα»
Κώστας Μπακογιάννης: «Αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν»
Ο Κώστας Μπακογιάννης τόνισε πως στο πρόσωπο του Χρήστου Μάτη, που έπεσε μαχόμενος μέχρι την τελευταία στιγμή, τιμάται η Ελληνική Αστυνομία και έστειλε το μήνυμα της ενότητας, της υπέρβασης ιδεολογικών και κομματικών γραμμών, αλλά και της υπέρβασης των εγωισμών.
Ο κ. Μπακογιάννης επισήμανε πως έγιναν σημαντικά βήματα στον αγώνα εναντίον της βίας και πρόσθεσε:
«Έχουμε κάνει το καλύτερο, έχουμε κάνει βήματα. Όμως αυτό το δηλητήριο είναι ακόμη μέσα στο κορμί της Δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι όλοι εμείς πρέπει πάντοτε να είμαστε έτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε. Υπάρχουν πάντα κάποιοι που επιχειρούν να πολιτικοποιούν, να συνδέουν με ψευδεπίγραφες, δήθεν πολιτικές ταυτότητες μια ρητορική μίσους. Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή, πολύ πιο αδίστακτη. Στα νεκροταφεία είμαστε όλοι ίσοι. Ναι, προφανώς έχουμε πολιτικές διαφορές, όμως αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν».
Τη σημαντική πρωτοβουλία μνήμης και αναγνώρισης της θυσίας του αστυνομικού Χρήστου Μάτη, που ανέλαβε ο Μορφωτικός Σύλλογος Θεσπρωτικού Πρέβεζας, στήριξαν και συνέδραμαν ο Δήμος Ζηρού και η Περιφέρεια Ηπείρου.