Το Μουντιάλ 1934 έμεινε στην ιστορία ως αυτό στο οποίο η Ιταλία κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο έχοντας στη σύνθεσή της τέσσερις παίκτες της Αργεντινής, η ομάδα της οποίας, από την πλευρά της, έζησε μια περιπέτεια που επίσης έμεινε στην ιστορία…
Στο Μουντιάλ 1930 που έγινε στην Ουρουγουάη, το πρώτο της ιστορίας, οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν. Το ταξίδι ήταν πολύ μακρινό, κουραστικό, οπότε αποφάσισαν ότι δεν άξιζε τον κόπο. Δεν προκάλεσε έκπληξη, επομένως, το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά, με το Παγκόσμιο Κύπελλο να διεξάγεται στην Ιταλία, η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ουρουγουάη απάντησε με το ίδιο νόμισμα.
Να απέχει ήθελε και η Αργεντινή, φιναλίστ του 1930, επειδή η Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι είχε… κλέψει τέσσερις παίκτες της, τους Λουίς Μοντι, Ραϊμούντο Όρσι, Ενρίκε Γουάιτα, Ατίλιο Ντεμαρία. Ο «Ντούτσε», όμως, δεν ήθελε ούτε να ακούσει κάτι τέτοιο, δεν ήθελε να υποβαθμιστεί το τουρνουά που διοργάνωνε η χώρα του, οπότε πίεσε με κάθε τρόπο για να συμμετάσχει η Αργεντινή. Και συμμετείχε. Ήταν όμως μια… guest εμφάνιση.
Οι Αργεντίνοι δέχθηκαν να συμμετάσχουν στο Μουντιάλ 1934 αλλά υπό τον όρο πως δεν θα έστελναν την κανονική εθνική αλλά μια ομάδα που θα την αποτελούσαν παίκτη από μικρομεσαίες ομάδες. Οι ίδιοι μπορεί και να είδαν ως όνειρο αυτό που τους έτυχε, αυτό που έζησαν όμως μάλλον ήταν ένας εφιάλτης. Το ταξίδι με πλοίο, με προορισμό του λιμάνι της Γένοβας, διήρκεσε 17 μέρες και όταν τελικά έριξε άγκυρα, η Αργεντινή έμαθε τα μαντάτα.
Με βάση το σύστημα διεξαγωγής, θα αντιμετώπιζε τη Σουηδία στους «16». Αν νικούσε, θα συνέχιζε στους προημιτελικούς. Αν έχανε, θα επέστρεφε πίσω… Και τελικά αυτό έγινε. Η «αλμπισελέστε» προηγήθηκε δύο φορές αλλά τελικά ηττήθηκε με 3-2 και ξαναμπήκε στο πλοίο, ταξιδεύοντας άλλες 18 μέρες για να επιστρέψει. Συνολικά 35 μέρες στη θάλασσα για ένα και μόνο παιχνίδι…