15+ πρεμιέρες για τον Μάρτιο: Θέατρο, χορός, ανέλπιστα ντουέτα, ρηξικέλευθα κείμενα -Δείτε αναλυτικά

Η θεατρική σκηνή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη εμπλουτίζεται με νέες παραστάσεις που κάνουν πρεμιέρα μέσα στον Μάρτιο.

Οι θεατρικές πρεμιέρες του μήνα στην πλειονότητά τους ξαφνιάζουν με τη θεματική, το καστ και τα ανέλπιστα ντουέτα.

Θεατρικές πρεμιέρες στην Αθήνα

Πολλές θεατρικές παραστάσεις ολοκληρώνονται μέσα στον Μάρτιο την ώρα που οι παρακάτω παραγωγές, θεάτρου και χορού, κάνουν την πρώτη τους παρουσίαση.

«Σωσμένος» Τεχνοχώρος Cartel

Η Ομάδα Cartel, στον απόηχο της σαρωτικής επιτυχίας της παράστασης «Άνθρωποι και Ποντίκια», επανέρχεται με τον «Σωσμένο» του Έντουαρντ Μποντ. Στη νέα παράσταση, ο Βασίλης Μπισμπίκης σκηνοθετεί και συναντά για πρώτη φορά επί σκηνής τη Λένα Κιτσοπούλου σε μια ανατρεπτική καλλιτεχνική συνεργασία.

Γραμμένο το 1965, το «Saved» συγκλόνισε το βρετανικό κοινό με τη σκληρότητα της γλώσσας και την ωμή απεικόνιση της βίας. Ο «Σωσμένος» είναι βαθιά επηρεασμένος από τα προσωπικά βιώματα του Μποντ — βιώματα φτώχειας, κοινωνικής περιθωριοποίησης και βίας. Η δράση εκτυλίσσεται σε μια εργατική συνοικία του Λονδίνου, όπου μια νεαρή γυναίκα μένει έγκυος εκτός γάμου και έρχεται αντιμέτωπη με την κοινωνική απόρριψη και την οικογενειακή αδιαφορία. Γύρω της κινούνται νέοι άνθρωποι χωρίς σαφή προοπτική, εγκλωβισμένοι σε μια πραγματικότητα αποξένωσης και συναισθηματικής ένδειας. Οι σχέσεις χαρακτηρίζονται από σιωπή, αδυναμία επικοινωνίας και συσσωρευμένο θυμό. Ο Μποντ σκιαγραφεί έναν κόσμο όπου η άσκοπη βία δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως δομικό στοιχείο μιας κοινωνίας που παράγει αποκλεισμό.

Η βία, για τον Μποντ, δεν είναι ατομική παρέκκλιση. Είναι κοινωνικό φαινόμενο. Είναι το αποτέλεσμα μιας πραγματικότητας που τροφοδοτεί την ανισότητα, την ταξική ένταση και την απώλεια αξιοπρέπειας. Η σκληρή, άμεση γραφή του δεν επιδιώκει απλώς να προκαλέσει· επιδιώκει να εμπλέξει το κοινό σε έναν ηθικό διάλογο, να το φέρει αντιμέτωπο με τη συλλογική ευθύνη. Παίζουν Βασίλης Μπισμπίκης, Λένα Κιτσοπούλου, Στέλιος Τυριακίδης, Αλέξανδρος Κουκιάς, Αναστασία Δέλτα, Γιάννης Κατσιμίχας, Λευτέρης Αγουρίδας, Ελένη Γεωργακοπούλου. (Aπό 6 Μαρτίου Τεχνοχώρος Cartel)

«Κολυμπώντας στον αέρα» Θεατρο 104

Ένα έργο τρυφερό, συγκινητικό και με χιούμορ, το οποίο μελετά τη θέση της γυναίκας τον 20ο αιώνα, το «Κολυμπώντας στον αέρα» της Charlotte Jones θα μας συστήσουν η Πέγκυ Σταθακοπούλου και η Σίλια Γεωργέλου, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα της Λίλλυς Μελεμέ. Το έργο-που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα- είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

Η σχέση των δυο γυναικών του έργου-παράξενη αλλά και συνάμα σωτήρια- είναι ο κεντρικός πυρήνας του και μέσα από αυτόν, φωτίζεται το πώς κοινωνικά στερεότυπα και πατριαρχικές δομές μπορούσαν να οδηγήσουν στον εγκλεισμό όσων δεν ταιριάζουν στις προσδοκίες της εποχής.

Η δράση τοποθετείται στην Αγγλία του 1920. Παρά τις πρώτες κατακτήσεις των γυναικών στο δικαίωµα ψήφου, η κοινωνία εξακολουθούσε να αντιµετωπίζει µε καχυποψία και τιµωρητική διάθεση κάθε γυναίκα που δεν ταίριαζε στο «καλούπι» της συζύγου ή της µητέρας. ∆ύο γυναίκες, η Dora Kitson και η Persephone Baker, εγκλείονται άδικα σε ψυχιατρικό ίδρυµα, όχι λόγω ψυχικής ασθένειας αλλά εξαιτίας κοινωνικής προκατάληψης. Μέσα στους τοίχους του ασύλου, αναπτύσσουν µια βαθιά φιλία και αντιστέκονται στην αποµόνωση και τη βία του συστήµατος µε όπλο το χιούµορ και τη φαντασία. Το έργο αναδεικνύει ζητήµατα που παραµένουν διαχρονικά: την αµφισβήτηση της γυναικείας φωνής, τον κοινωνικό έλεγχο πάνω στο σώµα και στη σεξουαλικότητα, καθώς και την ανάγκη για ισότητα και σεβασµό της διαφορετικότητας. (Από 12 Μαρτίου)

«Μια αχόρταγη σκιά» στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση – Μικρή Σκηνή

Ο διεθνώς διακεκριμένος Αργεντίνος σκηνοθέτης και συγγραφέας Μαριάνο Πενσότι επιστρέφει στη Στέγη με ένα έργο για τη μνήμη, την πατρότητα και τη μυθοποίηση της απουσίας. Δύο πρόσωπα -ένας ορειβάτης και ένας ηθοποιός που τον υποδύεται- συνυπάρχουν σε μια αφήγηση όπου τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αναπαράστασή της παραμένουν διαρκώς ρευστά.

Οι βραβευμένοι ηθοποιοί της νεότερης γενιάς Γιάννης Νιάρρος και Κώστας Νικούλι ερμηνεύουν ορειβάτες, ηθοποιούς και γιους που ζουν κάτω από την «αχόρταγη σκιά» ενός βουνού, μιας καριέρας και ενός πατέρα. Η παράσταση αναπτύσσεται σε δύο εκδοχές, φωτίζοντας τις ρωγμές ανάμεσα στην αλήθεια, τον μύθο και τον χρόνο. (Από 5 Μαρτίου 2026).

«Το σημειωματάριο» Θεατρική Σκηνή Αντώνη Αντωνίου

Μια τρυφερή και πνευματώδης κωμωδία για τον έρωτα, τη μοναξιά και το απρόβλεπτο της ζωής. «Το σημειωματάριο» παρουσιάζεται στη θεατρική Σκηνή Αντώνη Αντωνίου. Ζαν Ζακ: Νίκος Νίκας Σούζαν: Ελένη Κούστα.

Ο Ζαν Ζακ είναι ένας ώριμος «μπον βιβέρ», εκ πεποιθήσεως εργένης. Ζει μια μεθοδική και απόλυτα οργανωμένη ζωή, καταγράφοντας στο σημειωματάριό του τις ερωτικές του κατακτήσεις.

Ξαφνικά εισβάλλει στο διαμέρισμά του μια άγνωστη (ή μήπως όχι;) γυναίκα, που αρνείται να φύγει. Ελεύθερη, ανεξάρτητη και εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας, έρχεται να ανατρέψει τη ρουτίνα και τη σιγουριά του.

Κατά τη διάρκεια της απρόσμενης αυτής συνάντησης γεννιούνται αντικρουόμενα συναισθήματα: περιέργεια, δυσφορία, αγανάκτηση, λύπηση, συμπάθεια και τελικά έρωτας. Είναι όμως αυτός ο τελικός κύκλος;

«ANÉANTIR (Εκμηδένιση)» στο Θέατρο Ροές

Η ομάδα Elephas Tiliensis παρουσιάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα μια σκηνική εκδοχή του τελευταίου μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ, ολοκληρώνοντας έναν άτυπο κύκλο πάνω στο έργο του συγγραφέα, μετά τη «Σεροτονίνη».

Η «Εκμηδένιση» αναδεικνύει τη μόνιμη ανάγκη αναζήτησης νοήματος σε έναν κόσμο που καταρρέει και αποθεώνει το εφήμερο. Δεν μιλά για το τέλος του κόσμου, αλλά για το τέλος της αντίδρασης. Το έργο εξετάζει πώς συνεχίζουμε να ζούμε χωρίς να αντέχουμε, μέσα σε έναν κόσμο που αποδομείται ήσυχα, όπου η αγάπη παραμένει η μοναδική κινητήρια δύναμη. Η δραματουργία εστιάζει σε διαλυμένες οικογενειακές σχέσεις, στην πολιτική και στην αποκτηνωτική αδιαφορία για τον περίγυρο που οι ήρωες τον αποδέχονται με ένα «so fucking what…», αρκεί να υπάρχει σύνδεση στο ίντερνετ για καλό πορνό, λεφτά, εστιατόρια και ακριβά αυτοκίνητα. Παίζουν οι Δημήτρης Αγαρτζίδης, Μαρκέλλα Γιαννάτου, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Ελίνα Παντελεμίδου και Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου. (Από 5 Μαρτίου 2026).

Το «Αμάρτημα της Μητρός μου» Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Το Αυτοβιογραφικό αυτό έργο του Βιζυηνού δημιουργεί κατάνυξη στους θεατές από την πρώτη έως και την τελευταία του λέξη. Το «Αμάρτημα της Μητρός μου» είναι έργο σπάνιας ευαισθησίας και ευφυΐας. Αφορά το πώς βίωσε την απόρριψη από τη μητέρα του ο ίδιος ο Βιζυηνός σε μικρή ηλικία μέσα στην εκκλησία, όταν για να σωθεί η 10χρονη ασθενής αδελφή του, ακούει τη μητέρα του να παρακαλεί την Παναγία να πάρει εκείνον.

Η αντίληψη του Βιζυηνού για τον λυτρωτικό ρόλο της τέχνης πηγάζει κατ’ ευθείαν από το Αρχαίο Δράμα, όπου τους δραματουργούς δεν τους ενδιέφερε ούτε η πρωτοτυπία ούτε ο εντυπωσιασμός των θεατών, αλλά η αναζήτηση των αιτιών που προκάλεσαν τον πόνο ή τον θάνατο στους ήρωές τους: δηλαδή την αλήθεια, που διώχνει την αμφιβολία και τον φόβο. Σκηνοθεσία Δήμος Αβδελιώδης. Ερμηνεύουν: Θεμιστοκλής Καρποδίνης, Μαίρη Βιδάλη. (Από 7 Μαρτίου)

«(Ο μικρός) Έγιολφ» στην Πλύφα

Ο Ντίνος Ψυχογιός καταπιάνεται με το κλασικό αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν, προτείνοντας μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της ιστορίας μέσα από το βλέμμα μιας γενιάς που παλεύει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες, τα όρια και τις ευθύνες που της κληροδότησαν οι προηγούμενες. Επί σκηνής θα δούμε τους Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, Aulona Lupa, Φαίδρα Αγγελάκη και Πασέ Κολοφωτιάς. (Από 4 Μαρτίου 2026).

«nerό_una puta historia de AMOR» στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στην Comédie de Genève τον Ιανουάριο του 2026, το νέο έργο της Άννας Λεμονάκη, μια παράσταση θεάτρου και χορού για το τέλος του έρωτα και την πιθανή ανάστασή του, έρχεται σε πανελλήνια πρώτη στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ για τρεις μοναδικές παραστάσεις. Το έργο διασταυρώνει γλώσσες, πολιτισμούς και καλλιτεχνικά τοπία, και ενώνει την προσωπική αφήγηση με τη συλλογική δύναμη του πανηγυριού. Βυθίζοντάς μας σε μια νύχτα δίχως τέλος, το «neró» αναζητά έναν δρόμο ανύψωσης απέναντι στην αποξένωση και την απορρύθμιση του κόσμου. Πρόκειται για μια συμπαραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ με την ελβετική ομάδα θεάτρου Bleu en Haut Bleu en Bas. (Στις 13, 14, 15 Μαρτίου 2026).

«Ihsane» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

Ο παγκοσμίου φήμης Φλαμανδο-Μαροκινός χορογράφος Σίντι Λαρμπί Σερκαουί επισκέπτεται την Αθήνα για δύο μοναδικές παραστάσεις της νέας του δημιουργίας «Ihsane», που παρουσιάζεται από το Μπαλέτο του Μεγάλου Θεάτρου της Γενεύης και τη νεότερη ομάδα Eastman. Μια τολμηρή, πολυεπίπεδη παραγωγή που σηματοδοτεί τη συνάντηση της σύγχρονης χορογραφίας με την προσωπική μαρτυρία, την πολιτική συνείδηση και την ανθρωπιστική δράση. Το «Ihsane» είναι μια πρόσκληση να βιώσουμε τη δύναμη της τέχνης που υπερβαίνει σύνορα και πολιτισμικές διαφορές, να στοχαστούμε πάνω στην ανθρώπινη εμπειρία, την ταυτότητα και τη μνήμη, και ταυτόχρονα να συμβάλουμε στην υποστήριξη των κοινωνικά ευάλωτων, μέσω της φιλανθρωπικής δράσης. (Στις 17 & 18 Μαρτίου 2026).

«Ο άντρας μου» στον Φάρο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Η σκηνική εκδοχή της συλλογής διηγημάτων της συγγραφέα, μεταφράστριας και καθηγήτριας αμερικανικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο των Σκοπίων, Ρούμενα Μπουζάροφσκα παρουσιάζεται στο πλαίσιο του «WOW Athens 2026», ανοίγοντας έναν χώρο συλλογικού προβληματισμού γύρω από το φύλο, τις σχέσεις και τη σύγχρονη γυναικεία ταυτότητα.

Η Μαρία Μαγκανάρη μαζί με τις Μαρία Σκουλά και Αμαλία Καβάλη, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της πρώτης, ξεδιπλώνουν ένα αιχμηρό και συνάμα χιουμοριστικό σύμπαν γυναικείων αφηγήσεων. Αν και ο τίτλος δημιουργεί την προσδοκία ότι το έργο αφορά τους άντρες, οι ιστορίες εστιάζουν κυρίως στις γυναίκες: συζύγους, ερωμένες, μητέρες, κόρες, φίλες. Περιγράφουν την ανθρώπινη κατάσταση με όρους πατριαρχίας, ενώ χαρτογραφούν με χιούμορ και σκληρότητα τις δυναμικές των σχέσεων εντός του ζευγαριού και της οικογένειας, μέσα σε μια σύγχρονη, πατριαρχική βαλκανική κοινωνία. (Στις 27 Μαρτίου 2026).

«Τα Σπίτια Αλλάζουν Θέση Τη Νύχτα» στο Φρένο

Η Εταιρεία Θεάτρου Τροχιές παρουσιάζει μια παράσταση-έρευνα, σε σκηνοθεσία της Νοεμής Βασιλειάδου, για όσα μπορεί να γεννήσουν και όσα μπορεί να διαλύσουν ένα συλλογικό εγχείρημα.

Έξι ερμηνευτές ανασυνθέτουν την ιστορία μιας ομάδας από τη γέννηση έως τη ρήξη της, φωτίζοντας ιδεολογικές διαφορές και προσωπικές συγκρούσεις. Τα γεγονότα θολώνουν από τις υποκειμενικές αφηγήσεις των ερμηνευτών οι οποίοι, σε μια προσπάθεια διάσωσης της μνήμης, αναβιώνουν ποιητικά τις στιγμές του παρελθόντος. Πραγματικές ιστορίες, ερευνητικό υλικό, πολιτική φιλοσοφία και προσωπικές σκέψεις, συνθέτουν ένα ψευδοντοκιμαντέρ που διερευνά το κοινό νήμα που συνδέει τη διάλυση της αγαπημένης μας μπάντας, τη διάσπαση των πιο σπουδαίων πολιτικών κινημάτων, αλλά και την αποτυχία της απογευματινής συνέλευσης της πολυκατοικίας. (Από 18 Μαρτίου 2026).

«Το Κτίσμα» στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Από τα τελευταία κείμενα που άφησε ο Φραντς Κάφκα πριν τον θάνατό του, το «Κτίσμα» μετατρέπεται για πρώτη φορά σε μουσική περφόρμανς με τoυς Σαβίνα Γιαννάτου και Θύμο Αδένα (aka Θύμιο Ατζακά).

Η παράσταση προσεγγίζει το αφήγημα ως εσωτερικό μονόλογο για τον φόβο και την αδυναμία διαφυγής από ένα θορυβώδη νου που κατασκευάζει κόσμους, χωροχρόνους, πεποιθήσεις και αξιακά συστήματα, χωρίς να μπορεί να τα υπερβεί. (20-21 & 27-28 Μαρτίου 2026).

«Νεκροταφείο Αυτοκινήτων» στο Φρένο

Σε ένα πρώην συνεργείο, το Φρένο, φιλοξενείται η παράσταση «Νεκροταφείο Αυτοκινήτων» του πολυδιάστατου Ισπανού θεατρικού συγγραφέα Φερνάντο Αρραμπάλ, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Ζήκα. Ανάμεσα σε σκουριασμένα σασί και στραβωμένα τιμόνια, μια κοινότητα επιζώντων επιχειρεί να αναδομήσει τον κόσμο μετά από ένα ανεξήγητο γεγονός μαζικής καταστροφής.

Ο Αρραμπάλ φτιάχνει ένα ποιητικό σύμπαν μέσα από μια αλλόκοτη ιστορία όπου η τρυφερότητα διαδέχεται τη βία, το χιούμορ εκμαιεύεται από τον πόνο και η καλοσύνη είναι σχεδόν κακούργημα. Μέσα σε αυτόν τον παράλογο κόσμο αποκαλύπτεται η επιμονή του ανθρώπου να ελπίζει σε καλύτερες μέρες, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα. (Από 2 Μαρτίου).

«Το Μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα» στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση- Κεντρική Σκηνή

Μετά τη «Νέκυια» το 2023, ο Γιάννης Αγγελάκας καταλαμβάνει και πάλι την Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με μια νέα παράσταση-εμπειρία που συνιστά τη δική του εκδοχή σε ένα βιβλίο που τον στοιχειώνει από την εφηβεία του, όταν πρωτοανακάλυψε το έργο του Σαιντ-Εξυπερύ. Μια ηλεκτρισμένη ωδή στον πρίγκιπα που κάποτε όλοι αγαπήσαμε, σε σκηνοθετική επιμέλεια του βραβευμένου δημιουργού των «Μαγνητικών πεδίων», Γιώργου Γούση. Με τον ίδιο τον Αγγελάκα πρωταγωνιστή και συναφηγητές τη Νάντια Μπαϊμπά, την Ειρήνη Μπούνταλη και τον Νικόλα Παπούλια, ζωντανή μουσική επί σκηνής από τους Coti K., Νίκο Γιούσεφ, Περικλή Τσουκαλά και Κωνσταντίνο Ζάμπο, η σκηνή γίνεται σύμπαν, φτιαγμένο από λόγια και σκέψεις που αστραποβολούν φως σε μια παράσταση-κατάφαση στη ζωή, την αγάπη και τη φιλία. (Από 12 Μαρτίου).

«Η Πολιορκία του Λένινγκραντ» στο Bios – Main Stage

Δύο ηθοποιοί στην δύση της καριέρας τους, παγιδευμένες ως «εκθέματα» στις προθήκες ενός μουσείου σ’ ένα απροσδιόριστο μέλλον, παίζουν σε λούπα την ιστορία δύο γυναικών που υπερασπίζονται ένα εγκαταλελειμμένο θέατρο. Το έργο λειτουργεί ως σχόλιο πάνω στην επιβίωση της τέχνης σε έναν κόσμο που μοιάζει να την έχει ξεπεράσει.

Η Ειρήνη Δράκου και η Οδύσσεια Μπουγά, ακροβατούν πάνω στα σαπισμένα σανίδια του περίεργου αυτού θεάτρου, θέτοντας ερωτήματα για την ικανότητα του ανθρώπου να ονειρεύεται σήμερα, διερωτώμενες ταυτόχρονα αν μπορούν να διασώσουν ένα κοινό όραμα για το θέατρο, τον εαυτό τους και τον κόσμο σήμερα. (Από 23 Μαρτίου 2026).

«Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Πενήντα χρόνια μετά τη θρυλική «Άννα Μπολένα» της ΕΛΣ, σε σκηνικά και κοστούμια του σπουδαίου Νίκου Γεωργιάδη και σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου, το αριστούργημα του Ντονιτσέττι επιστρέφει στη σκηνή σε μια νέα παραγωγή σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση, όπου τα καινούρια σκηνικά του Λέσλι Τράβερς συνομιλούν με τα ιστορικά κοστούμια του Νίκου Γεωργιάδη. Στον εξαιρετικά απαιτητικό ρόλο του τίτλου θα ντεμπουτάρει η ανερχόμενη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κοσοβίτσα, η οποία εντυπωσίασε ως Λιου στην «Τουραντότ» της ΕΛΣ στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2025. (Στις 26, 29 Μαρ 2026 και 02, 05, 15, 19 Απρ 2026).

Θεατρικές πρεμιέρες στη Θεσσαλονικη

«Ζορμπάς» ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ (ΣΚΗΝΗ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΣ)

Ο Λευτέρης Γιοβανίδης αναλαμβάνει τη θεατρική διασκευή και τη σκηνοθεσία του Ζορμπά, μεταφέροντας το παγκόσμιας εμβέλειας μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, για πρώτη φορά σε σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με τον Πασχάλη Τσαρούχα στο ρόλο του Αλέξη Ζορμπά.

Ο Ζορμπάς αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς και αυθεντικούς ήρωες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ενσαρκώνοντας τη χαρά της ζωής και τη δύναμη της στιγμής. Μέσα από το χαρακτήρα του αναδεικνύεται η διαρκής σύγκρουση ανάμεσα στον ορθολογισμό και το ένστικτο, ανάμεσα στον καθωσπρεπισμό και την αυθεντικότητα. Ο Ζορμπάς επιλέγει το πάθος, τη δράση, τη σωματική έκφραση και την εμπειρία ως βασικούς άξονες της ύπαρξής του, δημιουργώντας ένα πρότυπο ανθρώπου που ζει στο «εδώ και τώρα». (Από 7 Μαρτίου)

«Ήλιος με ξιφολόγχες» Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Το τελευταίο μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη «Ήλιος με ξιφολόγχες» αποτελεί τη νέα παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου η οποία επιστρέφει στο ΚΘΒΕ, λίγα χρόνια μετά την παράσταση «Η Μεγάλη Πλατεία» του Νίκου Μπακόλα.

Η παράσταση τη θεατρική διασκευή της οποίας υπογράφει η Ελένη Ευθυμίου μαζί με τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη και τον Δημήτρη Ζάχο θα παρουσιάζεται από το Σάββατο 14 Μαρτίου στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Οι θεατές θα παρακολουθήσουν ένα πολιτικό δράμα με έντονα αστυνομικά στοιχεία, από το οποίο δεν απουσιάζει το συναίσθημα. Στην παράσταση φαίνεται ξεκάθαρα το πολιτιστικό μωσαϊκό που αποτελούσε η Θεσσαλονίκη όπου, την εποχή που μας μεταφέρει η παράσταση, συμβαίνουν σημαντικά ιστορικά γεγονότα.

Το μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη «Ήλιος με ξιφολόγχες» κυκλοφόρησε το 2023. Ο συγγραφέας ακολουθώντας την πορεία του κεντρικού του ήρωα Γόρδιου Κλήμεντου, ζωντανεύει την περίοδο της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης, με αναφορές σε πραγματικά πρόσωπα και πραγματικά γεγονότα που σημάδεψαν την πόλη το 1931. Μια δυνατή περιήγηση σε μια εποχή που πέρασε, αφήνοντας αμυδρά τα σημάδια της μέσα από μνήμες και αφηγήσεις στις επόμενες γενιές. Μια μυθοπλαστική προσωπική ιστορία που διασταυρώνεται με την πραγματική Ιστορία της Θεσσαλονίκης στα σκοτεινά χρόνια του μεσοπολέμου. Κατάλληλο για θεατές άνω των 12 ετών. (Από 14 Μαρτίου)